Bron: Bernard M. Maarsingh en Van Steijn
, Therapieland, GripXR, NeuroRC, De-Vitaliteits-Fabriek)
We schrijven in de ggz sneller een slaapmiddel voor dan een ochtendwandeling.
Ik begrijp waarom: een wandeling (liefst in de natuur) valt slecht te declareren en klinkt te simpel om serieus te nemen. Toch bepaalt de timing van licht wanneer onze biologische klok ’s avonds melatonine vrijgeeft. Zonder fel ochtendlicht verschuift dat ritme, met slapeloosheid en somberheid tot gevolg.
Van licht weten we verrassend veel. Buiten is het op een grijze novemberdag al snel duizenden lux, terwijl je binnen zelden boven een paar honderd komt. In de UK Biobank (ruim 85.000 mensen met een lichtsensor) hadden mensen die overdag veel licht en ’s nachts weinig licht zagen aanzienlijk minder last van slaapproblemen en depressie. Stanford toonde bovendien aan dat negentig minuten wandelen in het groen rumineren en activiteit in het piekercentrum van het brein meetbaar dempt.
Ik zou willen dat we bij de start van een behandeling één vraag niet vergeten: hoeveel daglicht zie jij eigenlijk op een gewone dag? Het vervangt geen therapie, maar legt het fysiologische fundament waarop elke interventie beter landt.
Het recept is eenvoudig: – Binnen twee uur na ontwaken: 20 tot 30 minuten naar buiten (liefst tussen het groen). – Telefoon en zonnebril thuis laten. – ’s Avonds het kunstlicht consequent dimmen.
Het bos heeft geen marketingbudget, en de zon evenmin. Misschien ligt het probleem precies daar.
