Bron: CDA-raadslid Ans van de Berg
‘Mijn mantelzorger krijgt het compliment. Ook al moet ik droog brood eten.’
De heer Jansen vertelde mij dat hij woedend was. Wat was het geval? In juni was hij gevallen en had hierdoor zijn heup gekneusd. Gelukkig niet gebroken. In het ziekenhuis kreeg hij de indicatie om in een verpleeghuis verder te revalideren. Beduusd als hij was door de schrik van de val, had hij hiervoor toestemming gegeven. Maar hij besloot om naar huis te gaan en daar verder te revalideren met hulp van zijn mantelzorger. Deze keuze bleef echter niet zonder gevolgen.
Omdat de heer Jansen geïndiceerd is voor verpleegzorg ontvangt zijn mantelzorger dit jaar geen mantelzorgcompliment. Het mantelzorgcompliment is een bedrag van € 250,– dat aan de mantelzorger door de Sociale Verzekeringsbank wordt uitgekeerd. De indicatie van de patiënt moet dan wel kloppen. Hierbij hoort een indicatie voor AWBZ-zorg aan huis bij. Zo blijkt achteraf.
En daar was de heer Jansen woedend over. ‘Ik houd de ziektekosten zo laag mogelijk door thuis te revalideren. Dat is veel goedkoper dan in een verpleeghuis, maar nu is mijn mantelzorger de dupe. Ik kan zelfs een scootmobiel aanvragen, want ik heb ook nog eens een indicatie voor de WMO’. Na een telefoontje van mijn kant naar het Centrum Indicatiestelling Zorg (CIZ) begreep ik dat de termijn waarbinnen bezwaar tegen de indicatie gemaakt kan worden voorbij is. Op mijn vraag of het klopte dat de indicatie automatisch zes maanden van kracht bleef, antwoordde de medewerker dat dit afhangt van de individu en van het ziektebeeld en de situatie.
Echter bij een bepaald ziektebeeld hoort, gezien de ervaring, vaak een bepaalde termijn waarbinnen de indicatie van kracht blijft. In dit geval voor dit ziektebeeld dus een half jaar. Dit had anders gekund. De heer Jansen heeft wel gebeld om aan te geven dat hij geen gebruik maakte van het verpleeghuis. Op dat moment had de heer Jansen om een nieuwe indicatie kunnen vragen. Hiervoor had hij dan een aanvraagformulier thuisgestuurd gekregen.
Hieruit blijkt dat de patiënt behalve dat hij of zij zorgt voor zijn herstel ook goed op moet letten of zijn indicatie klopt. Als dit niet klopt dan moet er tijdig bezwaar gemaakt worden of nieuwe indicatie worden aangevraagd. Mijn mening is dat het CIZ een belangrijke rol heeft door het geven van goede voorlichting aan de patiënt. Dat bleef nu helaas achterwege. De heer Jansen zei mij: ‘mijn mantelzorger krijgt het compliment uit mijn eigen zak. Ook al moet ik droog brood eten!’
Ans van de Berg, raadslid
