Na presentatie Manifest Vlietzone werd het stil
Ambtenaren ondermijning binnen paar minuten op te sporen
Ex-gedetineerden in Wedapand?
‘Het Vliet als culturele en verbindende hart van Leeuwarden.’ Het staat zo mooi omschreven in het Manifest Vlietzone, een plan voor en door bewoners van de Vlietzone in Leeuwarden. Over het culturele hart staat in dit manifest nog het volgende vermeld: ‘De Vlietzone telt drie grote theaters: het Tryater, Tromptheater en Koepelkerk. Daarnaast biedt de wijk onderdak aan een automuseum met een unieke collectie klassieke auto’s waaronder een van de eerste elektrische auto’s en een auto die gebruikt is in een James Bond-film. Tel hierbij het grote aantal kleine multifunctionele ondernemers die het Vliet rijk is en het vergt dan bijzonder weinig fantasie om te bedenken welke verbindende kansen het terugbrengen van het water brengt.’ Opgesomd worden: muziekvoorstellingen, dansvoorstellingen, multiculturele marktjes en een heuse souk langs het water. ‘Het water kan hier de culturen verbinden, cultuur tot bloei brengen en de sociale cohesie terugbrengen in de wijk.’
Wie na zulke mooie woorden en vreugdevolle verlangens een bezoek brengt aan slagerij Atlas voor een pondje rundergehakt en een bosje koriander weet dat realisatie van de plannen nog een eind uit het zicht is. Voor buurtbewoners Jacco den Dulk en Sebas Veenstra, mede-opstellers van het Manifest Vlietzone en aanjagers van verbeteringsplannen, lijdt het geen twijfel: als je in de Vlietzone verbetering wilt, dan moet je groot denken en een dito project met kracht uitvoeren. Anders blijft het aanmodderen, zoals nu al jaren het geval is.
Een voorbeeld is het terugbrengen van het water in het Vliet, gedempt eind jaren zestig. ‘Een project als het terugbrengen van het water in het Vliet sleept andere delen van de wijk mee in de broodnodige verbetering. Het aanpakken van het Vliet kan een stimulerende rol spelen in de meest actuele vraagstukken waarvoor we staan: energietransitie, waterberging, hittestress en vergroening. Onze diepste wens is het herstel van de oude waterweg, Het Vliet. Door nu de hedendaagse problematieken slim te combineren is heropenen van het Vliet een kans om beweging in het geheel te krijgen. Niet alleen herstel je daarmee de levensader van de Vlietzone, ook komt er ruimte voor een waterberging. Deze waterberging kan vervolgens weer dienen als warmte- en koudebuffer. Gebruik dit systeem om woningen te verwarmen en te koelen.’
Nadat het indrukwekkende manifest op 4 juni 2021 werd gepresenteerd werd het stil. Den Dulk: ‘Ik heb er in de plannen van de gemeente Leeuwarden vrijwel niets meer van teruggezien. Wat ik wel zie is meer verstening, zoals de bouw van meer dan 500 woningen op het Cambuurterrein.‘ Zoals wel vaker zakken plannen van buurtbewoners snel weer weg, waarmee het enthousiasme van de deelnemers die zich ooit met veel energie op de plannenmakerij stortten wegebte. Kleine oplevingen volgen wanneer de gemeente een succesje boekt met het doorsluizen van geld van de landelijke overheid naar de wijk, of wanneer minister Hugo de Jonge van VWS een bezoekje aan de buurt brengt.
Het zijn echter kleine rimpelingen in een stilstaande vijver, een vijver die steeds sterker gaat ruiken. Wie tien minuten met Jacco den Dulk en Sebas Veenstra aan tafel zit, heeft zo een reeks van onderwerpen te pakken die om aandacht schreeuwen.
Ze ervaren dat de gemeente hun buurt als het afvalputje van Leeuwarden gebruikt. Zorgen zijn er over de toekomstige bewoners van het Wedapand aan de Oostersingel. Geruchten dat hier ex-gedetineerden worden gehuisvest die moeten ‘wennen’ aan het leven in de maatschappij worden niet ontkracht. Ook de eigenaren van dit pand, die behept zijn met een bedenkelijke reputatie (ze zijn met kracht geweerd in de gemeenten Assen en Groningen), staan bij onze gemeente, ondanks waarschuwingen, nog niet te boek in de categorie oppassen. Waar ondernemers in bepaalde sectoren stelselmatig geconfronteerd worden met een zogenaamde Bibob-procedure, om te bekijken of ze hun geld op een reguliere wijze hebben verdiend, zouden
juist hier de rode waarschuwingsvlaggen in top moeten staan.
Hier beschikt een jongeman over miljoenen euro’s, geleend bij particuliere stichtingen,
en gebruikmakend van brievenbus bv’s onder toeziend oog van de gemeente Leeuwarden.
Ondermijning is in dit verband een actueel thema waar gemeenten de laatste tijd de boer mee op gaan. In Leeuwarden misschien net iets te manhaftig waarbij zorgvuldigheid niet de verdiende prioriteit kreeg. Want via het internet zijn de privégegevens van de ambtenaren die zich met dit niet van gevaar ontblote thema bezighielden in een paar minuten op te sporen. ‘Je vindt alles’, ontdekte Den Dulk. Tot zijn verbazing zijn de ambtenaren met naam en toenaam zichtbaar in openbare documenten en openbare vergaderingen. ‘Via de sociale media en openbare publieke bronnen kan vervolgens de hele doopceel worden gelicht, tot aan de hoogte van de hypotheek en het rijbewijsnummer toe. Als je met het gevaarlijke onderwerp als ondermijning bezig bent, lijkt het mij niet zo verstandig om medewerkers zo zichtbaar en vindbaar te hebben. Dit is niet zomaar iets.’
‘Ik zie de Vlietzone ondanks alle voornemens steeds verder afzakken’, zegt Den Dulk. ‘Wethouder na wethouder worden er beloften gedaan, maar de Vlietzone blijft het afvalputje van de gemeente met nul communicatie naar de buurtbewoners. De Oostersingel staat bijvoorbeeld al vier jaar op de besluitenlijst om te worden ingericht als fietsstraat. Dat gaat opeens niet meer door. De Oostergrachtswal wordt nu heringericht, maar met minder bomen. Ieder jaar verdwijnt er wel een boom uit het Vijverparkje. Er komt geen groen voor terug. Dat zie je ook uit de plannen met het Cambuurterrein. Dat had prachtig als een groenlong kunnen fungeren. Als men echt iets met deze versteende wijk wil, maak dan op zijn minst een plan om de kleine groengebiedjes die er nog zijn te vergroten en met elkaar te verbinden. Vooral ook omdat groen een simpele manier is om het welzijn in een wijk te verbeteren.’
Maar wat je eigenlijk meteen zou moeten doen, zeggen Den Dulk en Veenstra, is het terugbrengen van het water in het Vliet. ‘Dat zou als een motor moeten werken voor de gehele verbetering van de Vlietzone.’
Jacco den Dulk en Sebas Veenstra zijn ondertussen uit het bestuur van de stichting Vlietvaardig gestapt. Wel blijven ze zich inzetten voor hun wijk. Liwwadders zal regelmatig over de wijk publiceren.
Andries Veldman – foto: Vlietzone, minister De Jonge op bezoek in de Vlietzone – voorpagina: café Jan de Bruin
