Bron: Gert Jaap van Ulzen
Voor de achterblijvers – belevenissen van een Raadslid (5)
Dat de Duitse taal & cultuur binnen het Nederlands onderwijs verloren is gegaan, kun je als feit vaststellen. Vorig jaar waren er nog 7 studenten Duits in Nederland en tegelijkertijd is Duitsland – by far – onze grootste handelspartner. Ook voor Leeuwarden of Friesland. Met taalkundige grappen als ‘möchten sie auch bürenkool’ gaan we het dan ook niet redden, hoe je boerenkool ook bereidt.
Het Engels taalniveau is overigens niet veel beter – ‘Don’t be bang, go your gang’ en over het Frans zal ik mij maar al helemaal niet uitlaten. Gelukkig hebben we in het schone Leeuwarden nu de University Campus Fryslân met als specialisme ‘kleine talen’. Uiteraard gaan de Europees economische tijgers zich specialiseren in het Fries, je moet je als Duitsland per slot van rekening wel aanpassen aan de Culturele Hoofdstad 2018.
Overigens is het wel zo, dat beduidend meer Duitsers nu Nederlands leren dan omgekeerd, in zoverre floreert het Nederlands dan weer wel. De parkeerplaats bij Stenden Hogeschool in Emmen kent amper nog gele kenteken platen. Duitsland wil wel, maar Nederland laat hier steken vallen.
Zo is iedereen blijkbaar vergeten dat na het vallen van de muur, ook de West-Duitse toerist zich prima thuis voelt aan de Duitse Oostzee. Ordnung muss sein, geen lantaarnpaal die het niet doet, geen trottoir tegel scheef, geen onkruid én een stuk goedkoper dan hier. Onze toeristische ondernemers in de regio, kunnen dat blind uittekenen. Dat heeft niets te maken met welke crisis dan ook, met het collegiaal opdoeken van ‘Leeuwarden Citymarketing’ des te meer.
Zo wist ooit een lokale bestuurder enkele Duitse hoogwaardigheidsbekleders uit te nodigen voor een praamvaart – op zich prima, een leuke manier om met de stad kennis te maken. Hilarisch is alleen, dat de zo voorgenomen ‘Einladung zum Prammen Fahrt’ een andere connotatie kent – een Reeperbahn Hamburg achtige connotatie zeg maar. Gelukkig werd deze ‘cultureel’ Bargoense taalblunder bijtijds voorkomen.
Hilarisch is het dan ook, om te mogen beluisteren – dat een door het stadsbestuur Leeuwarden uitgenodigde buitenlandse delegatie – onze stad nooit heeft bereikt. De delegatie is – af Schiphol – nooit verder gekomen dan de belangrijkste rood verlichte toeristische attractie van onze nationale hoofdstad. Ook na enig aandringen bleek de bus stuk, de chauffeur zoek, de klimaat opwarming Leeuwarden onder water gezet te hebben … kiest u maar. Letterlijk onverrichte (Leeuwarder-) zake toog deze (handels-)missie een week later huiswaarts. Vanuit Amsterdam.
Of het waar is, laat ik in het midden. Of het waar zou kunnen zijn, dat weet ik wel. En ja, ook dat gebeurt en is overigens onafhankelijk van de politieke kleur van het lokaal kabinet. Om de handel (en werk) naar Leeuwarden te brengen voor onze ondernemers, gaat er wel eens iets mis. #ShiftHappens – Mijn pokerface handhaven was – even – spannend. Ik heb er thuis hartelijk om moeten lachen …:-)
Volgende week ergens de (bijna) laatste uit deze zomerserie. Bestuurlijk Leeuwarden is dan weer terug van een welverdiend reces. De wereld verdient redding, maar alles met mate. Zeker gedurende het BBQ seizoen. Of er dan ook nog bestuurd gaat worden of uitsluitend campagne … ‘dass lass ich erst mal sitzen’:-)
