Bron: Gijs Jacobse, fractievoorzitter Gemeentebelangen
Foto: Simon van der Woude
En toen waren er nog maar…
Onwillekeurig moest ik denken aan dit meesterwerk van Agatha Christie. 10 mensen worden uitgenodigd op een eiland en één voor één worden ze vermoord en verdwijnt op mysterieuze wijze een soort pion op een bord op de tafel in het huis waarin men gemeenschappelijk verblijft.
De gelijkenis treft het college van Leeuwarden. 7 collegeleden die begin 2018 gezamenlijk aan de collegetafel plaats namen om het collegeprogramma “De kracht van samen” uit te voeren en die één voor één vertrokken. Burgemeester Ferd Crone vertrok naar Den Haag, Gemeentesecretaris Reindert Hoek ging met pensioen, wethouder Deinum vertrok omdat zijn partner burgemeester in een andere gemeente in Fryslân werd, Herwil van Gelder vertrok bij gebrek aan steun vanuit de gemeenteraad en wethouder Feitsma aanvaarde een functie in de kunstensector. En nu vertrekt Friso Douwstra om gedeputeerde te worden. De naam van het collegeprogramma is niet zo gelukkig gekozen als het gaat om het college zelf. “De kracht van vertrekken” was waarschijnlijk zelfs voor de Leeuwarder afdeling communicatie te lastig om te vermarkten.
Hilde Tjeerdema is nu ons overblijvertje. Zij is denk ik zonder meer ook de meest onbekende wethouder. Alleen met jeugdzorg komt ze wel eens in het nieuws. D66 is heel blij met haar want ze is opnieuw tot lijsttrekker gekozen. Ongetwijfeld zullen zij zien dat dit college van PvdA, GroenLinks, CDA en D66 een geheel ander college is dan het door Hilde Tjeerdema en haar D66 zo verguisde vorige college van PvdA, CDA en GroenLinks, maar ik kan dat verschil tot op heden niet zien. Het D66 begrip “nieuw leiderschap” heeft nog geen lokale inhoud gekregen, nochtans niet in positieve zin volgens mij.
Nog los van het vertrek van collegeleden krijg je ook in het geheel het idee dat dit college wel klaar is. Men heeft bij iedereen naar het wensenlijstje gevraagd en die in prachtige visies opgeschreven. Daarmee is iedereen blij gemaakt. En ja dan moet je weg zijn voordat je moet gaan uitleggen dat Marco Borsato gelijk had toen hij zong “de meeste dromen zijn bedrog”.
Agatha’s boek is eigenlijk een thriller. Het huis op het eiland wordt leger en leger. Hoe loopt het met de laatste bewoner af? Wordt dat nog een spannende finale?
