Boekenpassage De Rode Loper, 14 januari
Als ik naar de Boekenpassage loop valt de regen met bakken uit de hemel. Dit is heel slecht voor de handel, weet ik als beginnend boekverkoper. De straten zijn leeg op een paar mensen na die de handen vol hebben om hun paraplu heel te houden in de wind. Als ik een half uur later verdiept ben in de bijlage van de Volkskrant komt er toch zomaar een jongeman binnenlopen. Hij knikt even en is dan een half uur tussen de boeken aan het scharrelen. Vooral bij de afdeling literatuur zie ik. Hij loopt er zonder iets te kopen uit, de regen in. Tot ziens, roep ik hem achterna. Wiedersehen, roept hij terug. Wat doet een Duitser nou zo lang bij Nederlandse literatuur, vraag ik me af. Ik neem nog een kop koffie en ga verder met Hiske Versprille die eindelijk weer eens lekker eet, in Amsterdam uiteraard, en het verhaal van Corine Koole, die iedere week opnieuw gekken vindt die hun verhaal doen over overspel en andere seks-gerelateerde bezigheden. Het schijnt de meest gelezen column van de Volkskrant te zijn.
Dan komt een totaal verregende man bij me aan tafel met een haveloos stripboekje en vraagt wat het kost. Geef maar wat je er voorover hebt, zeg ik en hij smijt een euro op tafel. Ik laat de euro op tafel liggen voor de man van het draaiorgel die zo wel zal komen. Een uur later weet ik dat het ook voor het draaiorgel te hard regent. Wel komt de man van het stripboekje terug, nu met een stapeltje oude strips over Eric de Noorman in oblongformaat. Hier ga ik mijn broer blij mee maken, zegt hij. Ik word er ook blij van, zeg ik terwijl ik het stapeltje strips noteer op mijn nog maagdelijk witte verkooplijst.
Om wat te doen te hebben leg ik voor de derde keer vandaag de stapeltjes boeken recht. Dan komt er een echtpaar langs met vier tassen boeken. Ze willen geen koffie maar gaan meteen weer weg. Het eerste boek dat ik uit een tas haal is de door Klaas Jansma geschreven biografie van de overleden Leeuwarder horecabaas Chris van der Berg. Het volgende boek zijn kroegverhalen van Martin Bril. Veel mensen vonden Martin Bril een geweldig columnist. Ik vond zijn columns vooral saai. Als ik een poosje in het boekje blader, vind ik dat nog steeds merk ik.
Een echtpaar komt druipend de Rode Loper binnen. De mevrouw blijft voor de kast met thrillers staan en de man kijkt met een blik van Wat doe ik hier, ik wil naar huis, bij een schaaktafeltje staan. Maar hij hoeft niet lang te wachten. Zijn vrouw komt al snel bij me om twee boeken van de Amerikaanse thrillerschrijfster Karin Slaughter af te rekenen. Deze twee had ik nog niet, zegt ze tegen me. Zoiets dacht ik al, antwoord ik, anders zou je ze niet kopen. Maar de vrouw vertelt me dat ze alle boeken van Karin Slaughter spaart. Lees je ze ook, vraag ik. Maar dat blijkt een stomme vraag te zijn. Ik noteer de boeken onder de strips van Eric de Noorman en besluit dat het genoeg geweest is voor vandaag. Bovendien is het al na vijven. Ik kijk nog even met de eigenaar van de Rode Loper naar de televisie waar een man achter een schaakbord zit. Spannend, zeg ik, hoewel ik niet zie dat er iets gebeurt op het schaakbord. Maar ja, een beginnend boekverkoper hoort ook een pleaser te zijn.
Klaas Kasma, beginnend boekverkoper in boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat. Open op woensdag, donderdag, vrijdag en zaterdag van 11 tot 17 uur.
