Boekenpassage De Rode Loper, 25 februari
Er zijn momenten dat je je eigen principes moet loslaten, denk ik als een Amsterdamse mevrouw met vier kinderboeken de deur uit wandelt. Net als ik aan mijn eerste espressootje zit en de bijlage van de Volkskrant doorblader, staat ze bij mijn tafel met de vraag waar de kinderboeken staan. Ik zit net de column van Eva Hoeke te lezen en wuif gedachteloos richting de kinderboekenkast. Maar dan wordt de beginnend boekverkoper in me wakker en ik vraag haar of het voor haar zelf is, want dan zijn ze niet te koop. Misschien, zegt ze en begint in de kast te neuzen. Een minuut of 10 later staat ze bij mijn tafel met vier kinderboekjes. Deze graag, zegt ze. Ik besluit mijn verlies te nemen en noteer de boekjes op mijn nog maagdelijk wit papier, dat ik vandaag wel vol wil hebben met verkochte titels. Harm de watergeus, Waterrotten, De schat van de eendenkooi, Barendje en Annemiek. Alle vier kinderboekjes uit de jaren ’50. Wat een bijzondere selectie, zeg ik. Ze verzamelt dit soort boekjes, zegt de mevrouw. Ik laat mijn principe tegen het lezen van kinderboeken door volwassenen maar even zitten.
Daarna komen er een uur lang alleen maar mensen die vluchtig langs de boeken lopen en door de albums met oude ansichtkaarten bladeren. Ook komt er een mevrouw vragen of ik de exemplaren van het blad Jacobsstaf, een magazine over pelgrimsreizen, onder andere naar Santiago de Compostella al heb gevonden. Ze is er al twee keer eerder voor geweest. De eerste keer kon ik ze niet vinden en heb haar toen beloofd dat ik ze zou zoeken. De tweede keer heb ik haar opgebiecht dat ik die belofte gladweg vergeten was en nu ze er voor de derde keer weer is, liggen ze dankzij een collega voor haar klaar. Het is even zoeken geweest, zeg ik. Maar als beginnend boekverkoper doe ik alles voor een klant.
Daarna komt er een jong stel met kind en kinderwagen de Rode Loper binnen. Man, kind en kinderwagen passeren mijn tafel en blijven bij de schilderijen staan. Even later komt de vrouw vragen of ze het boekje mag afrekenen dat z in haar hand heeft. Dan moet ik wel even weten hoe het heet en wat het kost, zeg ik. Ze zegt iets voor mij onverstaanbaars. Maar als ik het in handen heb zie ik dat het het boekje Early Erotic Foto’s is. Een boekje vol blote dames en heren uit de jaren ’20 van de vorige eeuw. Sorry dat ik het niet verstond, zeg ik maar mijn mulo engels is niet zo goed. Maar ze is te jong om te weten wat een mulo was. Zal ik er een zakje omheen doen, vraag ik. Ter bescherming van kinderogen, verduidelijk ik. Maar ze heeft het al in haar tas gestopt.
Daarna komt een man het boek De vliegende Jood van William Levy afrekenen. Een episch wonderverhaal of een avond met de auteur, persoonlijke bekentenissen en filosofische dromen, kan ik nog net lezen op de achterflap. Ik had de koper nog willen vragen hoe zo’n filosofische droom er uit ziet, maar hij heeft duidelijk haast en beent de winkel uit.
Mijn laatste klant is een meisje dat het boek Dewey, de bibliotheekkat koopt. Het is een verhaal over een in een bibliotheek in Iowa achtergelaten kitten. Ze is gek op boeken over poezen, zegt ze. Nou dan kun je vanavond lekker op de bank zitten met de poes op schoot en dit boek lezen, zeg ik. Maar ze heeft geen kat, alleen bij haar ouders maar niet op haar studentenkamer. Even overweeg ik haar te zeggen dat ze wel op mijn bank met mijn kat op schoot het boek mag lezen vanavond. Maar dat is natuurlijk een hele flauwe opmerking en bovendien is ze veel te jong voor mijn bank.
Een uur later zit ik zelf met de kat en De rat van Amsterdam van Pieter Waterdrinker op de bank en denk ik nog even aan haar.
Klaas Kasma, beginnend boekverkoper in de boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat. Open op woensdag, donderdag, vrijdag en zaterdag van 11 tot 17 uur.
Let op: vandaag (zondag 26 feb.) boekpresentatie van Baukje Fennema, vanaf 14.30 uur.
