Boekenpassage De Rode Loper, 10 juni (foto: enthousiasme tijdens het legendarische boekenballetje)
Na mijn derde kop koffie deze ochtend en voor de tiende keer te hebben aangehoord dat de Boekenpassage zo’n heerlijk koel rustpunt is als je van buiten komt, we hebben eindelijk een paar warme dagen, begint zelfs een beginnend boekhandelaar wat melig te worden. Twee euro heb ik gebeurd voor twee boeken uit de 1 eurodoos die buiten op straat staat. Dat is alles. Een jongen die de Boekenpassage gebruikt waarvoor hij eigenlijk oorspronkelijk bedoeld is, loopt vanaf de Sint Jacobsstraat langs mijn tafel richting Grote Hoogstraat, turend op zijn mobieltje. Hij reageert niet op mijn groet en dus roep ik hem na of hij misschien verdwaald is. Vragend kijkt hij om. Ik dacht dat je misschien de weg kwijt bent, zeg ik en dat je nu op Google Maps aan het kijken bent waar je langs moet. Hij geeft geen antwoord en loopt door.
Ondertussen is er een echtpaar binnengekomen dat ook van plan is door te lopen totdat de vrouwelijke helft op een tafeltje een zangbundeltje ziet liggen met Oudhollandse liedjes. Drie euro, zeg ik als ze me vraagt wat het kost. Maar als je alle coupletten zingt van een liedje dat er in staat mag je het gratis meenemen. De mevrouw staat even in het boekje te bladeren en begint dan te kwelen van ’Komt vrienden in het ronde, minnaars van ene stiel’. Ik haal drie euro uit mijn broekzak om de kas kloppend te maken.
Daarna zit ik weer een poos alleen tot er een jongen komt die het boek Slechte tijden van Charles Dickens wil kopen. In het boek verhaalt Dickens over de armoede in de buitenwijken van Londen. Het regende hard en nooit zal ik nog de geur van nat stro vergeten, declameer ik een regel van Dickens. Leuk boek om in het zonnetje te lezen met een drankje bij de hand. De jongen ziet het helemaal zitten.
Als ik weer alleen ben graai ik wat in de dozen met boeken die de afgelopen week zijn binnengekomen. En dan vind ik Vijf Jaar Hippo, over het legendarische jongerencentrum Hippopotamus dat in 1975 achter de Harmonie de deuren opende. Er staan veel vage foto’s in van langharige jongens en hippiemeisjes waarvan ik er een aantal herken. En die nu ook zo rond de zeventig zijn. Een beetje confronterend is het wel. Maar ik ben blij met het boek en ga me hier de laatste uurtjes van deze zaterdag wel mee vermaken.
Deze is voor mijn vrouw, zegt een man en legt het boek Heksen van Joyce van Nispen voor me neer. Hij heeft het boekje Chinese Wijsheden nog in zijn hand. Ik denk dat je die wijsheden wel nodig hebt als je dit heksenboek aan je vrouw geeft. Ja zoiets vermoed ik ook, zegt hij.
U kunt snel, zeg ik tegen een mevrouw die binnen twee minuten bij mijn tafel staat met een vuistdikke paperback. Op de omslag staat een bloot meisje met een koe. Was dit vroeger niet een affiche van de PSP, vraag ik. Inderdaad. Het boek, De saamhorigheidsgroep van de schrijver Merijn de Boer, gaat over een linkse vriendengroep uit de jaren 70van de vorige eeuw, waarvan uiteraard eentje zijn linkse idealen verliest, lees ik op de achterflap.
Daarna zit ik even te kletsen met een mevrouw die ooit stadsdichter van Dokkum was en een boekje met gedichten van Bernlef gevonden heeft. Als ik even later ook nog een hele dikke bundel met in het Engels vertaalde Russische gedichten aan een studente uit Sint Petersburg verkoop, zit er zo aan het eind van deze dag een heel andere beginnend boekverkoper aan de tafel dan vanochtend.
Voor ik naar huis loop stop ik het boek van Hippo in mijn tas en ook het boek Caesarion van Tommy Wieringa. Een half uurtje later zit ik op mijn stekje aan de Dokkumer Ee met Tommy, een wijntje en zes bitterballen van mijn buurman.
Klaas Kasma, beginnend boekverkoper in boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat. Iedere dag open, behalve op maandag.
