Boekenpassage De Rode Loper, 12 augustus
Een mevrouw met een druipende paraplu is mijn eerste klant vandaag. Valentina’s laatste reis door de schrijfster Santa Montefiore. Als de mevrouw met het boek in de tas weer de regen inloopt, zit ik even na te denken over de naam van de schrijfster. Ik heb daar alle tijd voor, want verder zijn er geen klanten in de Boekenpassage, zelfs niet om te schuilen voor de harde regen. De naam Santa Montefiore roept bij mij beelden op van een Italiaanse schone uit de jaren ’60 van de vorige eeuw. Alhoewel, door de voornaam zou ze ook best uit Vaticaanstad kunnen komen. Als geïnteresseerde beginnend boekverkoper besluit ik de schrijfster even te googelen. Bovendien, ik heb verder niets te doen. Santa Montefiore is de schrijversnaam van de Britse Santa Palmer-Tomkinson, die zich vooral in de vriendenkring van Koning Charles beweegt. Verveling leidt tot niets, denk ik en loop naar de kast met literatuur. Er staan nog twee boeken van Santa en ik besluit ze te verhuizen naast de boeken van Mien van’t Sant en een paar exemplaren van Leni Saris in de kast streekromans.
Een uur, vier espresso’s en twee oude exemplaren van het tijdschrift Onze Taal later, is het droog en verkoop ik mijn volgende boek Congo, van David van Reybrouck. Daarna wordt de Passage bevolkt door gezinnen met rugzakken, honden en blèrende kinderen. Een mevrouw komt in gezelschap van man en kinderen bij me en vraagt hoeveel de folder van beeldend kunstenaar uit Franeker kost. Ik ben er gisteren geweest, vertelt ze. Ik heb zijn hele huis mogen zien. Moest je daarvoor nog uit de kleren, vraag ik, of mocht je man er bij blijven. Nee ik was alleen, zegt ze. Hij liet me wel een zelfportret zien waarop hij alleen maar laarzen aan had. Ze begint een beetje te kleuren. De folder is gratis, zeg ik. Als het gelukkige gezinnetje wegloopt, zie ik dat de man wat uitleg wil hebben. Wat heb ik toch een leuk baantje als beginnend boekverkoper, denk ik.
Een meisje koopt het boek A Tale of Two Cities, van Charles Dickens, een roman die zich afspeelt in Londen en Parijs. Ik ben ooit in een Nederlandse vertaling van dit boek uit 1859 begonnen, maar dit is een exemplaar in het Engels. Het meisje zucht, als ze haar telefoon voor het pinapparaat houdt. Zucht je vanwege het bedrag of vanwege het boek, vraag ik. Ik vraag me af of ik dit boek uit ga lezen, zegt ze. Gewoon doorlezen, zeg ik. Dan komt vanzelf de laatste bladzijde. Ik vertel maar niet dat ik mijn vertaling halverwege heb weggelegd.
Een mevrouw komt met vier romans bij mijn tafel. Ik ga op vakantie, zegt ze. Ga je maar een paar dagen, vraag ik. Hoezo, is haar wedervraag. Ik denk dat dit stapeltje nauwelijks genoeg is voor drie dagen, zeg ik. Maar ze is van plan om er wat langer over te doen.
Daarna moet ik even uit mijn rol als beginnend boekverkoper stappen want er staat een mevrouw met een ding van het bric-a-brac tafeltje voor mijn neus. Ik weet niet wat het is, maar ik krijg te horen dat het een snotneus is, een soort olielampje. En dan is het leed nog niet geleden. Een man heeft drie glazen melkbekers gevonden. Ik zou ze laten staan, zeg ik. Het meisje dat normaal de boel inpakt is er vandaag niet. Maar hij wil ze toch hebben. Eventueel wil hij ze zelf wel inpakken, zodat ze niet breken. Ik schuif hem cultuurkatern van de LC en een rol plakband toe.
Twee buitenlandse studentes komen vragen om een Engelstalige bijbel. Die heb ik niet, maar ik stel ze voor om gewoon een Nederlands exemplaar te kopen plus een woordenboek. Maar of ze begrijpen me niet, of het Woord lezen met behulp van een woordenboek is niet een goed idee want de meisjes verlaten de Passage met lege handen.
Het laatste boek dat ik vandaag verkoop is het Klein Geneeskundig Woordenboek. Dan kun je in ieder geval je dokter begrijpen, zeg ik. Maar de koper heeft duidelijk geen behoefte aan flauwe opmerkingen.
Als ik naar huis loop denk ik nog even aan de vrouw die de folder van de kunstenaar meegenomen heeft. Zou ze werkelijk……….?
Klaas Kasma, beginnend boekverkoper in de boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat. Iedere dag, behalve maandag, geopend.
