Boekenpassage De Rode Loper, 6 april
Vandaag is het de tweede dag van de Art Fair in de Boekenpassage. Van het tiental kunstenaars dat in de Rode Loper exposeert, zullen er vandaag een aantal aanwezig zijn. Ik hoop maar dat de kunst vandaag niet te veel plek van de boeken inneemt. Maar als ik binnenstap zie ik dat het meevalt. Wat niet meevalt is dat het pinapparaat weigert mee te werken. Maar als beginnend boekverkoper moet je in oplossingen denken. Daarom heb ik een poosje geleden mijn jongste dochter me uit laten leggen hoe er met een Tikkie betaald kan worden.
Bij de eerste klant van vandaag gaat het trouwens mis. Hij staat met zijn pinpas te zwaaien omdat hij het boek ‘De elite zwijgt’ van de journalisten Lex Runderkamp en Feike Salverda over het vermogen van Nederlanders wil kopen. Het pinapparaat zwijgt ook, zeg ik en met mijn vermogen gaat het zo wel mis. Maar van een Tikkie snapt hij niets. Ik haal wel even wat geld uit de muur, zegt hij.
Waar staan de Franse boeken, vraagt een man mij. Die hebben dus wel het veld moeten ruimen voor de kunst. Na een poosje zoeken vind ik de doos waar ze in zitten terug. De man koopt er drie, want hij wil beter Frans leren lezen, vertelt hij. Maar hij heeft geen woordenboek nodig, zegt hij als ik vertel dat we ook hele mooie Franse woordenboeken hebben.
Een man op wandelschoenen en in korte broek koopt twee wandelgidsen. Je kunt meteen door zeg ik. Je bent er immers al op gekleed. Maar de korte broek is vanwege het mooie weer, krijg ik te horen.
Een Engels sprekende man koopt twee Friese geschiedenis boeken. Als ik vraag of hij ze kan lezen, antwoordt hij dat hij les geeft in Germaanse talen in Edinburgh. Daarmee heb ik natuurlijk nog geen antwoord op mijn vraag, maar omdat de volgende klant al klaar staat om af te rekenen heb ik geen tijd om door te vragen.
Daarna komt er iemand met een drumstel naar binnen sjouwen. De voorbode van de band die komt optreden ter opluistering van de Art Fair. Zuchtend begin ik met tafels en boeken te schuiven om ruimte te maken voor de muzikanten. Als ze straks spelen ligt de verkoop stil, weet ik uit ervaring. Tot hoe laat gaan ze door, vraagt een man me. Tot ongeveer vier uur zeg ik. Dan kom ik dan wel terug, hoor ik. Eerst zien, dan geloven, zeg ik. Maar inderdaad, klokslag vier staat hij weer voor mijn neus en is de band met de toegift bezig.
Tot mijn grote verbazing lopen er toch nog veel mensen binnen. Ik verkoop twee boeken van Maarten ’t Hart en ‘Liefdewerk, oud papier’, een verhalenbundel van Levi Weemoedt. En een mevrouw komt met het boek ‘Vlees en bloed, de geschiedenis van het kannibalisme’ van Reay Tannahill bij mijn tafel. Er staan geen recepten in, zeg ik. Ik had het boek tussen de kookboeken gezet. Maar dat heeft ze al gezien. Een rare plek voor dit boek, zegt ze. Ach ik zet alles wat over eten gaat bij elkaar, antwoord ik.
Aan het eind van de middag komen er nog twee meisjes van een jaar of twintig een boek kopen. De ene een boek met schilderijen van Pieter Breughel, de andere een boek met 365 Kabouterverhaaltjes.
Als ik later naar huis loop denk ik: hoe zou mijn leven er hebben uitgezien als ik vroeger een meisje was tegengekomen dat kabouterverhaaltjes leest? Maar mijn vriendinnetjes van toen lazen de biografie van Karl Marx en On the road van Jack Kerouac. Rauwe werkelijkheid in plaats van lieve verhaaltjes.
Klaas Kasma, beginnend boekverkoper in boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat. Iedere dag, behalve maandag, geopend.
