Door André Keikes
En weg was weer een majestueuze boom
Terwijl de gemeente op het Beursplein een nieuw grasveldje aanlegt als Leeuwarder bijdrage aan de strijd tegen de opwarming van de aarde, viel in het plantsoentje aan de Emmakade en Vredeman de Vriesstraat woensdag een fraaie kandelaarvormige boom.
Bomen, zeker de grotere, zijn hun leven in deze gemeente niet zeker. Enkele jaren geleden werd de hele zomer lawaai gemaakt om bomen te snoeien in de Pieter Feddesstraat, terwijl een half jaar later diezelfde bomen werden gerooid voor de herinrichting van de omgeving. Nu staan er nieuwe sprietjes. Die kunnen vast wel weer vijf jaar mee.
Dat zo’n fraaie, oude boom aan de Emmakade het loodje moet leggen is heel discutabel. En hoveniers doen, in weerwil van hun groene naam, ook maar wat de opdrachtgever wil. De reactie van de gemeente in zulke gevallen is makkelijk te voorzien: de boom was niet meer vitaal. Maar dat is een arbitraire kwestie. Misschien is onze hele gemeente wel niet zo vitaal, de hele provincie, maar die zaag je toch ook niet om het minste om?
Voor het planten van enkele nieuwe bomen uit het wandelende bos van 2018, werden in dezelfde wijk bij het Bennerpark enkele jaren geleden eerst de bestaande, slechts iets oudere exemplaren gerooid. Dat schiet niet op. En valt ook niet meer uit te leggen. Maar gelukkig hebben we straks een nieuw veldje ‘schaamgras’ bij de Beurs om ons geweten te kalmeren.
