Bron: Huub Mous
Foto: JD van Ravesteijn
Een banneling zonder thuisland
Door te bloggen kan ik ronddwalen in mijn eigen verleden. Bij voorkeur in de eerste dertig jaren van mijn leven toen ik nog woonde in Amsterdam. Nostalgie is voor mij een belangrijke drijfveer voor het schrijven. En schrijven is voor mij dwalen, een verhaal beginnen en niet weten waar je uitkomt. Ik zou willen schrijven over een verleden dat er niet meer is, maar waarvan de restanten nog in het heden zichtbaar zijn. Maar in Friesland vind ik die restanten niet. Behalve dan in Gaasterland, waar ik als kind met mijn vader kwam. Ik hou ervan om in Amsterdam in een tram te zitten. In Friesland rijden geen trams. In een tram kun je half dagdromend naar buiten kijken en je gedachten laten weg dwalen. Vanachter het glas lijken de mensen op straat te zwemmen in een groot aquarium, alsof je bewustzijn is ondergedompeld in het brein van de stad.
