Bron: Jaap Stalenburg
De toekomst van de journalistiek ligt óók bij de streekomroepen. Daar ben ik al jaren van overtuigd.
Die overtuiging ontstond niet gisteren. Al in mijn tijd in Provinciale Staten hoorde ik samen met oud-collega Edou Hamstra enthousiaste verhalen over RTV NOF. Ging er met Edou Hamstra en Habtamu de Hoop ook op werkbezoek.
En nog eerder, in mijn RTL-tijd, vertelden Mari Carmen Oudendijk en wilfred genee met zichtbaar plezier over wat er in Groningen gebeurde bij OOG TV Groningen. Twee inspirerende voorbeelden. Ik noem ze niet voor niks.
Juist nu het ministerie van OCW de komende jaren miljoenen richting streekomroepen wil bewegen, zie je meteen iets gebeuren. Consultants. Governance modellen. Vergaderstructuren. Organogrammen. Bureaucratie.
Maar volgens mij is nog nooit een goede omroep begonnen met een PowerPoint.
De beste media-projecten ontstaan meestal gewoon doordat een paar fanatieke creatieven ergens heilig in geloven en anderen daarin meenemen. Eerst het idee en het enthousiasme. Daarna pas de structuur en de consultants.
Als je het omdraait, krijg je vaak brave mediaorganisaties die vooral bezig zijn met subsidie, processen en bestuurders tevreden houden.
En dat terwijl streekomroepen juist een geweldige toevoeging kunnen zijn aan het nieuwsaanbod.
Met journalistiek die:
* lokaal bestuur kritisch volgt; * de straat op gaat; * regionale tegels licht; * verhalen ophaalt bij gewone mensen; * en niet alleen leeft van persberichten en systeemoverleggen.
Wat dat betreft blijft OOG TV voor mij een interessant voorbeeld. Niet omdat alles daar perfect is, maar omdat ze zichtbaar tussen de mensen staan. In buurten. Op straat. In de stad. Dáár hoort journalistiek wat mij betreft ook te zijn.
En ja, onafhankelijkheid is essentieel. Maar onafhankelijkheid zit niet automatisch in een dikke bestuursstructuur of een vergadermodel. RTL Nieuws had ooit een steviger redactiestatuut dan het NOS Journaal. Dat vergeten mensen soms. Onafhankelijke journalistiek kun je dus op meerdere manieren organiseren. Ook regionaal.
Daarom ook een oproep aan mediawoordvoerders in de Tweede Kamer: kijk verder dan alleen de lobby van de overkoepelende organisaties. Praat ook met makers, journalisten en creatieve mensen uit de praktijk.
Regionale journalistiek verdient lef. Nieuwsgierigheid. Mensen die de straat op durven en niet bang zijn om lastige vragen te stellen. Ook lokaal.
Want uiteindelijk begint goede journalistiek nog altijd op dezelfde plek: tussen de mensen.
