Bron: ANBO Leeuwarden – Jan van Olffen
Ontwikkelingen
Het is goed om nog even terug te kijken op het afgelopen jaar.
Een heel bewogen jaar voor de afdeling, mag ik wel zeggen.
In dat jaar werd pas goed duidelijk wat Anbo Anders voor de positie van de
afdeling betekent. Ik wil hier nu niet verder op ingaan want hier hebben wij
recent een speciale ledenvergadering over gehad en bovendien bent u hier
in het Bulletin uitvoerig over ingelicht.
Wat wel is gebleken is dat wij als bestuur van de afdeling Leeuwarden niet
alleen staan in onze opvattingen. In vele andere afdelingen is ook grote
onrust ontstaan. Een aantal afdelingen hebben zich afgesplitst van de Anbo
en gaan zelfstandig verder. Zover wil het bestuur niet gaan, althans niet op
dit moment. De peiling op de afgelopen ledenvergadering gaf een ruime
meerderheid te zien om eventueel zelfstandig verder te gaan. Wij als
bestuur willen echter in de eerste plaats proberen om het zover niet te laten
komen. Het bestuur zal u op de hoogte houden van de ontwikkelingen.
Een tweede punt van grote zorg is gemeentelijk beleid, opgelegd door het
Rijk op het gebied van Wonen, Zorg en Werkgelegenheid. Per 1 januari zijn
de nieuwe wetten en gemeentelijke verordeningen in werking getreden.
Zelden hebben er in korte tijd zoveel veranderingen op sociaal terrein
plaatsgevonden. Wat er gisteren nog was, is er vandaag niet meer. Eigenlijk
is het een grote sprong in het diepe waarvan niemand kan aangeven, ook
de beleidsmakers niet, hoe dit proces zal verlopen. Een proces waar vele
hulpbehoevenden met name zich grote zorgen over maken. Maar ook vele
ouderen vragen zich af of zij nog wel die zorg kunnen krijgen die zij nodig
hebben. Niets is meer zeker.
Er is een begin gemaakt met de z.g. keukentafelgesprekken. Die hebben tot
doel om een beeld te krijgen van de persoonlijke leefomstandigheden van
mensen die een voorziening hebben of gaan aanvragen. Een mooie en
gemoedelijke naam voor een gesprek. Maar in feite moeten de
bezuinigingen uit die gesprekken worden opgehaald. Maar dat klinkt zo cru.
De kernvraag bij die gesprekken is dan ook: wat kun je zelf. Heb je
kinderen, broers, zusters, buren en wat kunnen die doen.
Kortom, het accent komt geheel op de mantelzorg te liggen. Daar is op zich
niets mis mee want ook nu al zijn er vele vrijwilligers dagelijks in touw om
hulp aan behoeftigen te bieden. Maar het kan niet zo zijn dat mantelzorg als
uitgangspunt wordt gebruikt. Dan kan een onevenredige druk op het
vrijwilligerswerk leggen en kan dus ten koste van de kwaliteit van de
geleverde zorg gaan. Recent zijn er schokkende voorbeelden in de
publiciteit geweest.
Het politieke verhaal wordt mooi verteld, suggereert dat wij er allemaal op
vooruit gaan. De feiten zijn anders.
Ook de vrije keus voor zorgvragen was/is een belangrijk uitgangspunt van
de nieuwe wet. Maar ook dat uitgangspunt lijkt bij zorgaanbieders niet
serieus te worden genomen. Het gemeenteraadslid Mohammed
Benmhammed heeft schriftelijke vragen gesteld over de situatie in het
nieuwe Erasmushiem. Daar worden de bewoners verplicht een contract te
tekenen om zorg af te nemen bij Noorderbreedte, een verplichting die
strijdig is met de wet. En ik denk dat wij de komende tijd met meer zaken
zullen worden geconfronteerd die mensen in grote problemen kunnen
brengen.
Wij als afdeling Leeuwarden van de Anbo zullen de komende tijd de
ontwikkelingen in onze gemeente op de voet volgen en daar waar nodig via
het SLO misstanden aan de orde stellen. Daarnaast willen wij een aantal
thema gerichte middagen organiseren. Daarbij zullen de ontwikkelingen en
opgedane ervaringen het uitgangspunt zijn.
Misschien is dit een wat cynisch verhaal zo aan het begin van het nieuwe
jaar, maar wij kunnen niet om de feiten heen.
Jan van Olffen
Voorzitter Anbo, afd. Leeuwarden
