(tekst: brief voor de rubriek ingezonden brieven van weekblad De Groene Amsterdammer naar aanleiding van berichtgeving over het bedreigen van raadsleden)
Wat Julie Bruijnincx, fractievoorzitter van D66 en vice-voorzitter van de gemeenteraad in Leeuwarden, over bedreigingen aan raadsleden in uw blad beweert (10 maart 2022) behoeft naar mijn idee enige nuancering. Bruijnincx beweert hier dat burgers door een collega-raadslid zouden zijn opgezweept om een kort geding aan te spannen met de bedoeling om een debat te verhinderen. Als dit waar was geweest, zou het ernstig zijn. De feiten, en de verslaggever van ‘het lokale blaadje Liwwadders’ heeft het allemaal gevolgd, zeggen echter iets anders. Bestuursleden van dorpshuis De Skalm in Stiens hebben aan de rechter de vraag voorgelegd of de heimelijke opnamen van vergaderingen die zij hadden gemaakt via de griffie aan de raadsleden ter beschikking mochten worden gesteld ter ondersteuning van het debat over het dorpshuis. De rechter heeft die dag geoordeeld dat de griffie bevoegd is om niet te voldoen aan zo’n verzoek en adviseerde de bestuursleden om in plaats daarvan de raadsleden rechtstreeks met de opnames te confronteren. Dat de twee indieners, twee lokale partijen, geen trek meer hadden in een debat dat enkele uren later zou plaatsvinden en waarbij de opnames (dertig uur) deel van zouden moeten uitmaken, lijkt mij te billijken. Er is dus geen sprake van dat er een kort geding is aangespannen om een debat te verhinderen en het had Bruijnincx gesierd om dit duidelijker over het voetlicht te brengen.
Bruijnincx zegt ook in uw krant dat zij nog steeds niet één duidelijke oorzaak kan aanwijzen van de toename van bedreigingen aan raadsleden. Misschien dat bij het raadslid een licht opgaat wanneer burgers, nota bene vrijwillige bestuurders van een dorpshuis, zich genoodzaakt zien om heimelijk opnames te maken van vergaderingen met ambtenaren. Het is bizar dat de vice-voorzitter van een raad die al jaren meeloopt de onderliggende problematiek negeert. Ook bij het incident in de Vlietzone waar Bruijnincx door een man met een stok werd belaagd (volgens politieonderzoek was het geen bedreiging) rijst de vraag: hoe is het mogelijk dat een raadslid niet snapt wat de al jaren voortschrijdende verloedering in deze wijk bij de bewoners teweegbrengt. Dit is het afvalputje van Leeuwarden, waar pseudo-zorginstellingen en huisjesmelkers al decennia vrij spel hebben. Het frustreert Bruijnincx mateloos dat raadsleden hun onderlinge ruzies via burgers proberen te beslechten, zegt ze. In Leeuwarden zijn in de afgelopen raadsperiode nog nooit zoveel processen van burgers tegen de gemeente gevoerd, en vaak gewonnen. Ook het aantal besloten vergaderingen is geëxplodeerd, wat de transparantie van beleid niet ten goede komt. Dit alles had voorkomen kunnen worden wanneer raadsleden zoals Julie Bruijnincx eens wat kritischer naar hun eigen functioneren zouden kijken.
Andries Veldman van het ‘krantje’ Liwwadders (zelfde formaat als De Volkskrant en een grotere oplage dan het regionale Friesch Dagblad)
