Bron: Gert Jaap van Ulzen
Vorig jaar werd de toenmalig directeur van Caparis – Wilco de Vreeze – aan de schandpaal genageld. Een keur aan geruchten kwamen er voorbij – hij zou zich persoonlijk verrijkt hebben op kosten van de belastingbetaler. Het is uiteraard niet de bedoeling om krachten in de (semi-) publieke dienst zichzelf middels de achterdeur van een aanvullend inkomen te laten voorzien. Tegelijkertijd ken ik meer ambtenaren die er een bijbaantje op na houden …
Een onderzoek volgde door het bureau Bing – een onderzoeksbureau wat de integriteit van (semi-) ambtenaren en politieke ambtsdragers onderzoekt. Samengevat luidde de conclusie van dat bureau Bing dat de administratieve organisatie van Caparis op onderdelen weliswaar voor verbetering vatbaar was, maar strafbare onregelmatigheden waren niet aangetroffen. Op onderdelen minder handig opereren … ja … maar daar ken ik wel meer voorbeelden van. Het rapport zelf is overigens tot op de dag van vandaag geheim.
Er volgde een vertrouwelijke voorlichtingsavond voor Raadsleden bij Caparis Drachten en al rap stonden de wolven vooraan. Barbertje moest hangen. De (voormalige) directeur van Caparis had dit circuit al zien aankomen – evenals de advocaten van de deelnemende gemeenten – en besloten tot een afscheid tegen wederzijdse kwijting.
De inhoud van de beschuldigingen waren in de politieke arena niet meer van betekenis. De beste zekerheid voor een sappig stukje in de pers is natuurlijk het vertrouwelijk maken van een voorlichtingsbijeenkomst en daar vervolgens een honderdtal mensen voor uitnodigen. Zoals de Engelse politici zeggen ‘You might think so, but I can in no way comment on that’. De beschuldigingen waren boterzacht, maar de toon was gezet.
Er volgde een tweede onderzoek van datzelfde bureau Bing – de uitkomst daarvan is ook – zogenaamd – geheim. Wel werd alras duidelijk dat ook aanvullende beschuldigingen niet gestoeld waren op feiten. Maar luisterend naar het gejank van de wolven moest er wel rood vlees door de politieke arena worden gesleept. Niet alleen was de voormalige directeur nu de gebeten hond, ook contracten met zijn vrouw werden beëindigd. Sta nooit te dicht nabij een gebeten hond …
In menig gemeenteraad volgde vragen over de integriteit van de directie van Caparis. Vragen over de integriteit van de Raad van Commissarissen en de vertegenwoordiging van de aandeelhouders heb ik niet voorbij zien komen. Deze laatsten hadden het vooral druk om transparantie van bestuur te effectueren middels het geheim houden van de notulen & Bing rapporten.
Nu de wolven niet meer op afstand gehouden konden worden, werd een onderzoek door het ‘Openbaar Ministerie’ aangekondigd. Als de voormalig directeur van Caparis dan niet via de civiele route kon worden vernederd, dan is er vast nog wel plaats in het gevang.
De uitkomsten van dat strafrechtelijk onderzoek zijn nu bekend, alleen is er géén voorlichtingsbijeenkomst georganiseerd. Er zijn geen 100 raadsleden in een vertrouwelijke bijeenkomst geïnformeerd. Noch de Leeuwarder, het Friesch dagblad of de Omrop hebben willen luisteren naar ‘You might think so, but I can in no way comment on that’. Niets.
De conclusie overigens van dat OM onderzoek wil ik u niet onthouden – Het voorgaande brengt mij tot de conclusie dat er geen grondslag bestaat voor een redelijk vermoeden van schuld van WdV aan enig strafbaar feit. http://leeuwarden.notudoc.nl/cgi-bin/showdoc.cgi/action=view/id=872467/type=pdf/Brief_OM_betreffende_onderzoeken_Caparis.pdf
Hoe de sentimenten van de lezer over de directie van Caparis ook moge zijn, bedenk wel dat ‘geen grondslag voor redelijk vermoeden aan enig strafbaar feit’ de volgende keer ook u kan raken. Het enkel wijzen met de politieke vinger ruïneert carrières en zo is ook de lezer dezes vogelvrij. Dat zou niet voor het eerst zijn. Een ruimhartige rectificatie van de betrokkenen en de pers lijkt mij wel het minste.
