Boekenpassage De Rode Loper, 4 FEBRUARI
‘Heeft u atlassen, nergens kun je meer een atlas kopen, iedereen zoekt alles op zijn mobiele telefoon op, hier zie ik ook al geen atlassen’. Deze stortvloed van woorden krijg ik over me heen als ik me voorbereidend op een lange dag als beginnend boekverkoper van mijn eerst kopje espresso geniet. Wat doe ik in zo’n geval dan als beginnend boekverkoper? Dan blijf ik zitten en mompel iets in de trant van ‘Och god het is me wat en wat een rotleven heb je als je geen atlas kunt kopen. Maar als de mevrouw een paar minuten later nog steeds aan het foeteren is op niet te verkrijgen atlassen en waardeloze boekwinkels, sta ik toch op en laat haar een mooi exemplaar zien. Eentje met kaarten met daarnaast een satellietfoto van hetzelfde gebied. Hier staan geen kleine dorpjes zoals Wijnjewoude in, zegt de mevrouw. Wijnjewoude is niet zo klein, zeg ik, daar wonen meer dan tweeduizend mensen, maar we zoeken het even op in het register. Eigenlijk wil ze de winkel uitlopen zonder te kijken, maar ik heb haar klem gezet in een nis tussen twee kasten. Wijnjewoude staat er in. Maar ze is nog steeds niet overtuigd. Ik laat haar de buurtschap Koehool zien waar maar dertien mensen wonen. Nee, deze wil ik niet, zegt ze. Heeft u geen andere? Ja hoor nog wel een stuk of wat, zeg ik. maar die verkoop ik nu niet. Ze kijkt me verbaasd aan. Ik doe een stap op zij en foeterend loopt ze de deur uit.
De volgende klant heeft ook al een vraag voor me. U raadt vast niet waar ik vandaan kom, zegt hij met drie boeken over Sneek onder zijn arm. Dokkum, probeer ik. Nee Sneek, zegt hij triomfantelijk. Dit gaat een lange dag worden Klaas, denk ik als hij de boeken afgerekend heeft.
Gelukkig valt het mee. Zonder vragen en problemen verkoop ik een woordenboek en de biografie Anna over Annie M G Schmidt van Annejet van der Zijl en kan ik eindelijk beginnen aan de bijlage van de Volkskrant.
Als ik de huishoudelijke perikelen van Eva Hoeke lees in haar column, komt er een jongen met een vuistdik boek over de Engelse zakenman en miljardair Richard Branson. Wat een rotleven heb je dan, zeg ik als hij het boek afrekent. Daar blijken de meningen verdeeld over te zijn. De man heeft een avontuurlijk leven, zegt de koper. Als je zoveel geld hebt is niets goed genoeg, weerleg ik zijn argument, op een gegeven moment ben je bijna aan je zelf verplicht om met een raket de ruimte in geschoten te worden. Hoe erg kun je je vervelen? We komen er samen niet uit en dat hoeft ook niet.
Daarna koopt een enthousiast meisje een kamerplantenboek uit de jaren ’70 voor de plaatjes. Een aangeschoven koffiedrinker en ik krijgen meteen een college over hoe kamerplanten en sanseveria’s en clivia’s in het bijzonder te behandelen. Tegen kamerplanten moet je praten, zegt ze. Als ik de clivia naast het aquarium zet, kan ik dan tegen de plant hetzelfde verhaal houden als tegen mijn sluierstaartje, vraag ik. Maar zo werkt het dus niet. Ook een clivia heeft recht op een persoonlijk praatje.
Wat een leuke winkel is dit, zegt een jongeman en zet een stapel boeken op tafel. Drie delen van Sartre, Morgenrood van Friedrich Nietzsche over het verval van de menselijke ethiek, Radicale therapie van dr. Paul Tournier over psychosomatische geneeskunde en een licht werkje van de Ierse schrijver James Joyce, Portret van de kunstenaar als jongeman. Allemachtig, zeg ik, als ik de boeken voor hem in een tas stop, dit wordt een leuk weekend.
Helemaal tevreden schenk ik me een glas wijn in en pak drie tassen boeken uit die de dag ervoor binnen zijn gekomen. Tot mijn grote genoegen zit daar het boekje Saudade van Volkskrant en HP de Tijd columnist Arthur van Amerongen bij. Verhalen over reizen met het openbaarvervoer in Portugal. Jaja, ik weet het, het is geen Sartre, ook geen Tournier, maar wel een boek dat een beginnend boekverkoper redelijk kan begrijpen.
Klaas Kasma, beginnend boekverkoper in de boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat. Open op woensdag, donderdag, vrijdag en zaterdag van 11 tot 17 uur.
