Bron: Geert Dales
Foto: Simon van der Woude
Partij van Law and Order zwijgt na molesteren reporter door Hoofd Voorlichting VVD-fractie
“Tuig dat journalisten aanvalt verdient maar één straf en dat is celstraf”, aldus VVD-Kamerlid Jeroen van Wijngaarden in januari 2021 bij de behandeling van een wetsvoorstel dat rechters moest verhinderen slappe taakstrafjes uit te delen aan plegers van geweld tegen hulpverleners, zoals brandweerlieden en ambulancemedewerkers. De VVD wilde dat het taakstrafverbod ook zou gelden bij geweld tegen beveiligers en journalisten.
Premier Rutte liet zich op vergelijkbare wijze uit, nadat in 2021 bij rellen tegen de avondklok tijdens de coronapandemie hulpverleners werden aangevallen en ook reporters die verslag van de rellen deden over de kling waren gejaagd. “Van journalisten blijf je af” sprak de VVD-leider ferm. Zo kenden we de VVD weer. Altijd op de bres voor het vrije woord. En voor law and order. Hard straffen. Lik-op-stuk. De bak in met dat schorem. Dat zal ze leren!
straattuiggedrag
Zo stoer, zelfverzekerd en luidruchtig als de VVD was toen de partij in 2021 opkwam voor het opgejaagde journaille, zo laf, onzeker en stil is het anno juli 2023 in die partij nu een vooraanstaande VVD’er, nota bene het Hoofd Voorlichting van de Tweede Kamerfractie Kees Berghuis, het bestaan heeft om een nieuwsreporter die hem niet beviel fysiek aan te vallen, de microfoon uit zijn handen te rukken en op straat te gooien. De beelden die op de sociale media rondgaan laten niets aan duidelijkheid te wensen over. Hier werd een journalist, die in het kader van het door de VVD hooggeprezen vrije woord niets anders deed dan lastige vragen stellen, keihard aangevallen en de mond gesnoerd. Exact het straattuiggedrag waarvoor de VVD in 2021 celstraf bepleitte.
slapjes
Wie verwachtte dat de VVD boter bij de vis zou leveren en de mattende Berghuis, conform het VVD-mantra lik-op-stuk meteen de wacht zou aanzeggen, kwam bedrogen uit. “Kees had dat niet moeten doen” twitterde fractievoorzitter Sophie Hermans slapjes. Zij was degene aan wie de reporter lastige, maar alleszins aanvaardbare vragen stelde. Hij deed dat bovendien op een manier die nauwelijks treiterig te noemen was. In niets verschilde zijn optreden met dat van journalisten van de NOS, RTL, Telegraaf, Volkskrant of welk ‘kwaliteitsmedium’ dan ook. Mij ontging totaal waarom Hermans de man niet normaal te woord wilde staan en alleen zeurde dat hij vervelend was, niet beseffend dat zijzelf nog veel irritanter gedrag vertoonde.
