Foto: A. Keikes; André Keikes
Antillianen in Leeuwarden
Wat vindt Lutz Jacobi er van?
(Ingezonden)
Zomaar ineens is er dan een thema. Ditmaal de Antillianen die in de Veiligheidsagenda 2019 -2023 in het zonnetje worden gezet.
In het Dagblad Trouw filosofeerde Karin de Mik erover. Uitgebreid laat ze onze – nog even – burgemeester Ferd Crone aan het woord. Hij wil niet spreken van ‘kansloze Antillianen’, hij noemt ze liever ‘minder kansrijke Antillianen’ met een ‘hardnekkig sociale problematiek’. Ze komen nu nog te makkelijk vanuit Rotterdam naar de Leeuwarder flatjes. Karin de Mik spreekt met enkelen van hen in de kapperszaak, waar veel Antilliaanse mannen zich zaterdags verzamelen. Dan schiet door het hoofd dat de burgemeester nog niet zo lang geleden opriep om kapperszaken en andere gelegenheden goed in de gaten te houden vanwege vermoedens van witwassen. En verwevenheid van onder- en bovenwereld. Waar blijven de rapportages van Crone daarover?
De Antillianen vragen aan Karin de Mik om een eigen buurthuis. Vroeger was er – op de Voorstreek – zoiets voor diverse minderheden. Na opeenvolgende veranderingen in subsidie-stromen verdween dit naar het Vliet. En beleefde daar een roemloos einde. WELLZO nam het pand over en inmiddels gefuseerd met Amaryllis, worden daar – zo zegt men – goede dingen over de stad uitgestort.
Onbeheersbare tekorten leiden nu ook weer tot snijden in de subsidies. Zo marcheren wij met ons allen voort.
Zijn de Antillianen wel voldoende in hun eigen kracht gezet
In het archief diepten we een gemeentelijke notitie uit 2013 op waarin omstandig wordt uiteengezet dat Leeuwarden het op allerlei terreinen zo moeilijk heeft. Veel achterstandswijken, veel allochtonen, veel studenten die lager opgeleiden verdringen op de arbeidsmarkt. Een nogal larmoyant verhaal, bedoeld om het rijk te bewegen om Leeuwarden hogere budgetten toe te kennen.
En jawel, daar dient de groep Antillianen ook al als argument voor meer geld. De notitie: “Naast vluchtelingen en asielzoekers zijn de rijksgenoten afkomstig van de Antillen en Aruba in een sterkere mate vertegenwoordigd in Leeuwarden dan het landelijk gemiddelde. Deze groep allochtonen komt over het algemeen meer dan gemiddeld voor in de bijstand.”
Helaas lezen we vervolgens niet over al die programma’s en projecten bedoeld om iedereen ‘in zijn kracht‘ te zetten? Leeuwarden liep daarbij voorop, zo konden we altijd horen.
Is het nieuwe offensief richting Antillianen van de burgemeester misschien vooral bedoeld om het rijk te verlokken tot een royaler optreden richting Leeuwarden?
Heel mooi zou zijn als we gerapporteerd kregen wat er nu precies in de zes jaar tussen 2013 en heden voor werk verzet is om verbetering in de positie der Leeuwarder Antillianen te bewerkstelligen. Anders zal over zes jaar opnieuw een burgemeester aan de bel moeten trekken.
De gemeente trok in die notitie alles uit de kast in om de problematiek op de Friese arbeidsmarkt te illustreren. Zo zegt de notitie dat allochtonen in Friesland veel minder toegang hebben tot de ‘witte’ netwerken waarbinnen bedrijven en organisaties hier personeel werven. Bovendien bestaan volgens dit betoog wel voor migranten toegankelijke (allochtone) netwerken overwegend uit kleine bedrijven en levert dat een geringe massa aan arbeidsplaatsen en vacatures op.
En, alsof de ellende zo nog niet groot genoeg is: “In het tweetalige Fryslân ervaren allochtonen belemmeringen op taalgebied …… basale kennis van de Friese taal is in de praktijk binnen bedrijven nodig in de communicatie op de werkvloer… is het beheersen van het Fries een brug te ver en leidt dat tot gevoelens van isolement.”
Vrolijk worden we er niet van. Wat zegt Lutz Jacobi hierover?
A. Laarmans
