Foto: Simon van der Woude
Vader-zijn betekent improviseren, meebuigen, incasseren, aanmodderen – en genieten. Columnist, journalist en historicus Wieberen Elverdink (Drachten, 1981) kan erover meepraten. Of schrijven.
Wekelijks tekent hij voor de lezers van de Leeuwarder Courant en Dagblad van het Noorden een veelgelezen column op over de alledaagse avonturen van het vaderschap. Of zijn kroost nu door de brandweer uit een klimboom moet worden bevrijd, liefdesverklaringen afwimpelt, een verhuizing weigert, of stiekem te jong is voor de bioscoopfilm.
In Kastanjekind (Uitgeverij Wijdemeer) is voor het eerst een selectie van zijn columns gebundeld.
Daarin gaat het niet alleen over vaderschap en opvoeding, maar ook over grote en kleine gebeurtenissen uit het (dorps)leven, van een onfortuinlijke botsing op het trottoir, de melancholie van de hooitijd tot zijn dementerende pake, die hem voor het eerst niet meer herkent.
Collega-columnist Eva Hoeke schreef het voorwoord voor Kastanjekind. ‘Het gaat om die paar keer dat je er bovenop zit’, schrijft zij, ‘bovenop je hart, bovenop je zenuw, bovenop je hele hebben en houwen, het zijn die columns die je uitscheurt, ophangt en nooit meer vergeet. En dat doet Wieberen.’
Het boek is te koop in de webshop van Wijdemeer.nl en in de boekhandel.
