Bron: GroenLinks
Hoeveel mag een ander over je zeggen?
Het voelde de laatste weken als een emotionele rollercoaster. Na jaren van een GroenLinkse identiteit, ben ik nu aan het herijken wie ik in de politiek ben -of wil zijn- zonder die identiteit waarmee ik altijd ben geweest.
Met de oprichting van SLIM Leeuwarden -nog maar enkele weken geleden- kwam een einde aan een lange strijd waarin ik bezig was om me tegen frames en gemene termen die ik opgeplakt kreeg, te verweren en ze niet te laten meetellen in wie ik ben en waarvoor ik sta. Maar zeker als ze keer op keer door de krant worden overgenomen, is het best lastig om het los te laten en bij de ander te laten….
Ik schreef er een mail over naar de hoofdredacteur van de Leeuwarder Courant Maarten Pennewaard en hoopte het daarmee los te kunnen laten… Maar het blijkt te moeten slijten en misschien dat het met tijd alleen overgaat… Of misschien moet ik luisteren naar enkele juridische onderlegde vrienden en ze dwingen bepaalde volledig ononderbouwde krachttermen die me veel verdriet doen, terug te nemen…
Met het benoemd worden als risico kon ik nog enigszins leven, maar toen er uit het niets termen als grensoverschrijdend en respectloos werden opgevoerd, ging hun aanval mij te ver… Ook telefoontjes achter mijn rug om van bestuursvoorzitters naar mensen die voor mij steunbetuigingen opnamen of het delen van klinkklare onwaarheden waarbij als ik op de man af vroeg “wie heeft dat gezegd?”, merkte hoe de leugen regeerde, deden en doen pijn…
Want hoe kun je je verweren tegen gemene frames die anderen over je heen leggen? Wie het weet mag het zeggen
Ik weet nu dat net als bij het beëindigen van een liefdesrelatie waarbij het einde niet door jou, maar door die ander is bepaald, je door een aantal vreemde fases variërend van intens verdriet, via boosheid, naar een vreemd soort liminaliteit gaat om uiteindelijk vrij te zijn en nieuwe stappen te zetten…
Deze route heb ik inmiddels ook voor een groot deel afgelegd, en nu is de ruimte om met heel veel fantastische mensen op te schrijven en uit te dragen waar we voor staan en gaan…. Als lokaal collectief en nieuwe politieke beweging!
Creativiteit bruist bij velen die zich hebben aangesloten en ik geniet van het feit dat mijn persoonlijke Ubuntu motto -ik ben omdat wij zijn- weer zo in de praktijk werkt!
Vooruitkijken en proberen -zoals Isabelle Diks mij ooit adviseerde- wat meer tefallaag te kweken (maar dan zonder pfas natuurlijk), maar vooral mij omringen door mensen die vanuit hun hart werken en verbinden!
Dank saida youssef Wopke Schaafstal Judith de Ruiter Tessa Boot Pa Visser Amer Ajkunic Mandy Francisca Danait Isak Marthijn de Wit @Wim Hokken, Lucas Zwolle Bastianne Dokter Jente Gosens Meijer ten Zijthoff @jollanda Helena Xavière Heeremans en al die anderen!
To belong to jullie is mijn joy❤️
Commentaar voormalig strijdmakker Pim Astro: Och wat een slachtoffergedoe!
