(tekst: Chris Aalberts)
Het is gek om je te realiseren dat de PvdA niet meer bestaat. Dat gevoel bekruipt je deze vrijdagmiddag in De Rode Hoed in Amsterdam, waar het wetenschappelijk bureau van de partij het tachtigjarig jubileum viert. Het is ook meteen het afscheid van de Wiardi Beckman Stichting (WBS): vanaf 1 september is dit laatste restje PvdA gefuseerd met het wetenschappelijk bureau van GroenLinks tot het Wetenschappelijk Instituut voor Solidariteit (WIS). Deze middag is het tijd voor een terugblik.
In de Rode Hoed zitten zeker honderd mensen. Heel veel bekende gezichten uit de rijke PvdA-geschiedenis: Herman Tjeenk Willink, Pieter Hilhorst, René Cuperus, Max van den Berg, Ruud Koole en ga zo maar door. Bijna iedereen heeft weleens iets geschreven voor het blad van de WBS: Socialisme en Democratie. Het moge duidelijk zijn dat de WBS erg belangrijk was: een instituut voor wetenschappelijke reflectie op de sociaaldemocratie in het algemeen en de partij in het bijzonder.
Interim-directeur Annemarieke van Nierop vertelt over de onafhankelijke positie die de WBS al die jaren heeft gehad. Het was een plek voor reflectie. Er werden heel wat discussies gevoerd en dat was heel goed: een partij wordt daar alleen maar sterker van. De WBS was ‘een magische plek’: een vrije denkruimte. Het is goed gelukt deze rol tachtig jaar te vervullen en dus maakt het afscheid weemoedig. Van Nierop hoopt dat het WIS net zo’n rol zal krijgen.