Bron: Huub Mous
Gisteravond hoorde ik van zijn vrouw Lucie het trieste bericht dat Wim Bors is overleden. Wim was een excentriek, warmbloedig, impulsief en bijzonder mens. En hij was ook nog kunstenaar en niet te vergeten, initiatiefnemer van het Media Art Festival. Van de honderden kunstenaars, die ik Friesland in de afgelopen decennia heb leren kennen, behoort hij tot de zeer weinigen met wie ik echt bevriend ben geraakt. Ik wist al een paar maanden dat hij ongeneselijk ziek was, maar toch kwam het bericht als een schok. Wim en ik voelden elkaar altijd heel goed aan. We hadden ook iets met elkaar gemeen. Dat was onze liefde voor Frankrijk, het Franse chanson en met name Leo Ferré (1916-1993), die Wim persoonlijk goed heeft gekend. Een van de eerste tentoonstellingen die ik in Friesland mocht openen was een expositie van Wim die gewijd was aan Ferré. Het was in mei 1986. De tekst van die toespraak heb ik nog altijd bewaard. Toen ik hem uitsprak in de toenmalige Fiji-Gallery aan de Eewal in Leeuwarden, trilden mijn handen. Nadien zorgde Wim er altijd voor dat er lessenaar voor me klaar stond, als ik een tentoonstelling van hem moest openen. Wim lette altijd op alles, ook op de kleine dingen. Hij was een mooi mens.
