Bron: oud-raadslid PvdA Eric Zwierenberg
Damschreeuwers in de Tweede Kamer
Dodenherdenking 2010, het is 20.00 uur en doodstil. Opeens begint een gek te schreeuwen en als door een wesp gestoken struikelt de menigte over zichzelf op weg naar ‘de uitgang’. Wie is hier fout? De schreeuwende gek, of de op hol geslagen menigte? De uitgang was niet nodig geweest als iedereen rustig bleef, of de gek niet schreeuwde.
De laatste jaren verbaas ik mij over debatten in de Tweede Kamer. Een geblondeerde allochtoon in de derde graad maakt het wel heel bont. Teksten als kopvoddentaks, moslims het land uit, multiculturele afgrond en ga zo maar door, komen uit zijn goedgebekte mond alsof het genuanceerde waarheden zijn. Als vrienden of kennissen met een IQ van rond de 80 dit roepen, dan kan ik daar nog een beetje begrip voor opbrengen onder het mom: “Hij weet niet beter”. Maar van een hoogintelligente Nederlander die zich in het machtscentrum van ons land bevindt, kan ik het wat minder velen als hij zich als een damschreeuwer gedraagt. Hij moet toch weten wat de impact van zijn nationalistische en haatdragende uitspraken zijn op onze angstige, verdwaalde en zoekende samenleving. Angst is nooit een goede raadgever geweest en met haat zaaien oogst je enkel en alleen oorlog.
We zijn bang voor een schreeuwer op de Dam of een geblondeerde allochtoon in de derde graad in de Tweede Kamer, maar blind voor de vriendelijke huisgenoot die ons eerder zal vermoorden dan een schreeuwende gek in de verte. Meer dan 90% van alle moorden en mishandelingen vinden plaats door verwanten of bekenden. Maatschappelijk hebben we een probleem. Een damschreeuwer in de Tweede Kamer kan wetten en regels uitvaardigen die impact hebben op ons dagelijks leven. Impact op de omgang tussen mensen die samen moeten leven in dit land – met en naast elkaar – als huisgenoot of buren. Maar ook impact op onze buurlanden door Nederland economisch te willen isoleren en af te snijden van de handelsnavelstreng met de rest van de wereld. Een volk kiest zijn leiders, maar leiders hebben ook de verantwoordelijkheid om als een goed huisvader te zorgen voor het volk.
Nederland heeft eeuwen lang bekend gestaan als een tolerant land. Tolerant voor buitenlandse culturen en gewoonten. Ga maar eens een paar generaties terug in je eigen stamboom en je komt vrijwel zeker buitenlandse invloeden tegen. Grenzen die damschreeuwers creëren zitten in ons hoofd en zorgen daarmee voor een verarming van ons bestaan – niet alleen geestelijke verarming – maar ook economisch. De ontwikkeling van de Europese unie levert iedere Nederlander duizenden euro’s inkomen per jaar op. De goedkope arbeid uit de wereldwerkplaats China levert ons vele goedkope producten op en ga zo maar door. Onze rijkdom, de rijkdom die we bang zijn om kwijt te raken, bestaat enkel en alleen omdat onze ouders en voorouders niet bang waren. Voor hen lag de wereld open. Wij staan op de schouders van onze voorouders en bouwen voort op de rijkdom die zij in ons land gecreëerd hebben. Een rijkdom die ontstaan is door samen te werken, open te staan voor andere culturen, handel te drijven en anderen in hun waarde te laten. Laten we dit niet verpesten door te luisteren naar damschreeuwers in de Tweede Kamer. Het wordt tijd om te laten zien dat wij geen menigte zijn die naar de uitgang rent, maar een volk dat gelooft in zichzelf en tegen de damschreeuwer zegt: ‘Terug in je hok’.
Columnist: Erik Zwierenberg
http://nl.linkedin.com/in/erikzwierenberg
email: erik@zwierik.nl
