Marga
Er zijn in mijn politieke leven weinig mensen geweest waar ik het zo vaak mee aan de stok heb gehad, waar ik het politiek zo vaak oneens mee ben geweest, als Marga Waanders.
Al ik in het verleden wel eens schreef over de PvdA als regentenclub die veel beter wist wat goed voor ons was dan wij zelf, had ik o.a. haar voor ogen. Ze staat als een muur voor een eenmaal door het college genomen beslissing. Waar door menig katholiek wel eens wordt getwijfeld aan de onfeilbaarheid van een pauselijke beslissing werd door haar nooit getwijfeld aan de onfeilbaarheid van het college. In Raad en op inspraakavonden ging menig politicus en betrokken burger moe en gedesillusioneerd naar huis.
En toch mag ik haar wel. Het is belangrijk dat politici het politiek verschil en de persoonlijke verhouding gescheiden weten te houden. Zij kan dat ook wel. Natuurlijk was ze op een avond dat ik haar weer van alles verweten had niet zo blij met me, maar daar was ze snel overheen.
Ik waardeer ook dat ze vragen uitgebreid beantwoordde. Ik behoor dus ook niet tot die critici die vinden dat ze lang van stof is. Ze geeft uitgebreid antwoord en dat is wat anders. Ze weet dat ze wellicht niet zo populair was en is, maar daar streeft ze ook niet naar. Dat is iets wat we gemeen hebben. We houden beiden niet van politici die, op de waan van de dag of het moment, dingen zeggen die op dat moment populair zijn. Ze moet volgens mij (heimelijk) waardering hebben gehad voor (en misschien wel eens gekeken hebben naar) een bekende (bijna) naamgenoot Marga(ret) Thatcher. Die heeft het ver gebracht.
Ik ben benieuwd hoe ze het als burgemeester gaat doen.
