Bron: Huub Mous
‘Langs de Waddenkust zijn tal van bijzondere plekken te ontdekken, maar dat is bij het grote publiek nog vrij onbekend. De landschapstriënnale Dynamische Waddendelta moet daar in september verandering in brengen. “Wij willen met deze landelijke manifestatie de Waddenkust letterlijk en figuurlijk op de kaart zetten”, zegt Els van der Laan, landschapsarchitect in Sneek en directeur van de organiserende stichting. De organisatie brengt de ruim 225 kilometer lange Waddenkust van Den Helder tot Nieuwe Statenzijl onder de aandacht door de kuststrook te verdelen in negen regio’s: één in Noord-Holland, vier in Friesland en vier in Groningen. “Eigenlijk heeft elke regio plekken te bieden die iconisch zijn, die het bezoeken waard zijn”, zegt Van der Laan. Zoals de Oude- en Nieuwebildtdijken, die één van de regio’s zijn.‘
Dit stond enkele dagen geleden te lezen in de Leeuwarder Courant. De bijzondere landschappelijke en economische situatie van Friesland, waar enerzijds cultuur en landschap van oudsher een redelijk harmonische eenheid vormen, en anderzijds actuele ontwikkelingen zich aandienen, die tot een ingrijpende transformatie van het landschap aanleiding geven, vormen een ideale proeftuin voor cultuur-planologische experimenten. Ontwikkelingen op het terrein van de creatieve industrie, alsook nieuwe visies op de leisure-industrie, zoals vertraagd recreëren en bezinningstoerisme, dienen als kader waarbinnen dit soort experimenten zich aandienen. Ze bewegen zich op het snijvlak van uiteenlopende disciplines als economie, recreatie, culturele planologie en monumentale kunstproductie.
Moeten we hier blij mee zijn? Ik vrees van niet. In dit essay heb ik in vogelvlucht enkele ontwikkelingen willen schetsen op het gebied van kunst en landschap, die zich sinds de industriële revolutie – maar vooral ook in de laatste decennia – hebben voltrokken.
