Bron: Huub Mous
Foto: Simon van der Woude
Ontwaken in een goddeloze wereld
18 februari 2024
Europa heeft ongeveer de wil verloren om te leven. Je ziet het aan allerlei dingen. Het geboortecijfer is historisch laag, iets boven de anderhalve kind per vrouw. De gemiddelde leeftijd is historisch hoog. In Duitsland is dat nu 47 jaar. Maar met oude mensen kun je niet ten strijde trekken. Het feminisme is deels schuldig aan deze ontwikkeling.
Een van mijn boeken heet Seeing into the future. Het begint bij de Bijbel en eindigt in het heden. Hoe kan de mens de toekomst begrijpen? Tot 1700 moest je daarvoor uit het gewone leven stappen en je wijden aan hemelse inspiratie. Aan religie, meditatie. Daarna kwam de Verlichting en gebruikte je je hersens, je ratio. Tegenwoordig kijken we naar trends. We bestuderen het verleden en het heden en zeggen: als deze trend doorzet, kunnen we dit of dat verwachten. Een voorbeeld: de Long Peace waar ik het net over had. We hebben onszelf ervan overtuigd dat dit de trend was. Dat die zou doorgaan. Dus zou er geen oorlog komen. Nu is dat ineens niet zo duidelijk meer.”
Jullie hebben met je kop in de wolken gezeten. En gedacht dat alles draait om een moreel kompas. Zo naïef. Als ik nog één boek zou schrijven, dan zou het gaan over dingen die nooit zijn veranderd in de geschiedenis. Eén van die dingen is, helaas, barbarij.
Dit zijn enkele citaten uit een interview met de militair historicus Martin van Creveld in de NRC van gisteren (zie hier). Barbarij is blijkbaar weer terug in de wereld. Of beter gezegd, die barbarij is nooit weggeweest, al hebben we in Europa tachtig jaar zitten dromen over een eeuwigdurende vrede in het tijdperk van de babyboomers. Dat is de generatie die geboren werd na een wereldoorlog die de laatste zou zijn geweest. De mensheid had er immers van geleerd dat het nooit meer zijn menselijkheid zou moeten verliezen, en die dus ook niet meer zóu verliezen.
