Bron: Chris Aalberts
Foto: J.M. Luijt
Een partij zonder zetels is ook maar niks, dus elke nieuwe partij vraagt zich als eerste af wanneer de volgende verkiezingen zijn. Voor velen gaat zo’n vraag per definitie over de Tweede Kamer, omdat dat nou eenmaal de meest besproken en meest zichtbare politieke arena is. Mona Keijzer heeft wat dat betreft een probleem: ze is vrij snel na de laatste Tweede Kamerverkiezingen afgesplitst. Nieuwe verkiezingen laten nog wel even op zich wachten, al zal ze ongetwijfeld hopen dat het kabinet snel valt.
Keijzer moet de komende tijd vooral haar momentum vasthouden, als dat er op dat moment tenminste is. Haar enorme ambities – ze wil twintig tot dertig zetels – suggereert dat ze straks ook in het kabinet wil. Zo vallen alle puzzelstukjes in elkaar: ze heeft voor toekomstige meerderheden in beide Kamers een fractie in de senaat nodig. Die wordt gekozen door de Provinciale Staten en daar zijn in maart verkiezingen voor. Daarmee zijn die essentieel om voor te sorteren op een mooie politieke toekomst. De vraag is: hoe?
