Bron: Geert Dales
Foto: JD van Ravesteijn
GEEN NIEUWE VERKIEZINGEN, MAAR VERVANG DE MINISTER-PRESIDENT
Het land uitleveren aan de BBB is op dit moment volstrekt roekeloos gedrag; handhaven van een MP met psychopathische trekken ook
Ooit had ik Mark Rutte hoog zitten. Na de arrogante quasi-intellectualist Frits Bolkestein, de narrige voormalige verzekeringspolisverkoper en anti-intellectualist Hans Dijkstal, de immer nerveus grimassende intrinsiek onbetrouwbare latere DSB-bestuurder Gerrit Zalm (waar blijft die vervolging wegens ‘schuldwitwassen’ bij ABN-AMRO?) en de regenteske, steevast van een dubbele agenda voorziene Jozias van Aartsen leek met Mark Rutte eindelijk weer de ware liberale geest te gaan waren door het altijd wat muffe, oubollige en behoudende VVD-nest. Zijn gefilosofeer, met Melanie Schultz van Haegen, over ‘GroenRechts’ en ‘weg met de Wassenaarse parelkettingen’ vond ik wat populistisch, makkelijk en goedkoop, maar het wekte wel de indruk dat de VVD zich met Rutte openstelde voor een serieus inhoudelijk debat over de politieke koers.
Nog zie ik voor me hoe Rutte, op dat moment staatssecretaris van Onderwijs, tijdens het VVD-congres in mei 2005 te Groningen gekleed in een jolig rood overhemd wildenthousiast uit zijn stoel omhoog sprong en de handen stuk klapte toen de leden het nieuwe beginselprogramma ‘Liberaal Manifest’, opgesteld door een commissie onder mijn voorzitterschap, omarmden als de nieuwe gids voor toekomstig VVD-beleid. Een programma vol radicale ideeën (https://www.groene.nl/artikel/manifest-barst-van-de-liberale-nieuwigheden).
ze doen maar wat
Doordat de nieuwe VVD leider Rutte in 2006 en 2007 te maken kreeg met muiterij van een groep rechtse tot extreemrechtse querulanten onder leiding van Rita Verdonk en hij veel te lang wachtte om korte metten te maken met Verdonks desastreuze gestook (“ik kreeg 620.555 stemmen”) belandde het Liberaal Manifest in de onderste lade. De rebellie van Verdonk sloeg de bodem weg onder iedere poging te komen tot een serieus inhoudelijk debat. Het zou de partij alleen maar verder verdeeld en naar de afgrond gebracht hebben. Het was alle hens aan dek om dat te voorkomen. Daar had ik wel begrip voor en mijn verwachting was dat Rutte op een later moment de draad weer zou oppakken. Er kwam niets van terecht. Tot de dag van vandaag is elk serieus ideologisch debat in de VVD non-existent. Ze doen maar wat. Machtsbehoud -ongeacht het doel- staat voorop.
