Door Andries Veldman
Nog een maand en dan vertrekt onze wethouder van economische zaken Friso Douwstra (CDA) voor een inspiratiereis naar Japan. Op uitnodiging van de Rabobank Noordwest-Friesland gaat Douwstra, samen met enkele mkb’ers, op reis. U en ik betalen zijn reisje. Kosten: 6750 euro.
In het persbericht dat de gemeente Leeuwarden rondstuurde staat dat het doel van deze reis is om het bedrijfsleven te faciliteren en het netwerk te versterken. Douwstra gaat zich vooral verdiepen in het economische ecosysteem.
Ik vind het doel wel erg mager geformuleerd. Je kunt moeilijk zeggen dat hier sprake is van een ambitieuze doelstelling, maar misschien is dat ook niet de bedoeling. Van een eventuele verslaglegging na afloop is al helemaal geen sprake.
De Rabobank Noordwest-Friesland is inmiddels gedecimeerd tot een kleine bank. Van het machtige bankblok in Leeuwarden (Zaailand, Zuiderstraat, Willemskade en Achter de Beurs) zijn nog slechts enkele verdiepingen in de zuidwesthoek in gebruik. Wie de economische kwaliteit van Leeuwarden in één oogopslag wil ontdekken moet zich op het Stationsplein positioneren. Met de rug naar het station ziet u links voor u het leegstaande Aegonkantoor. Even verderop het verdwenen kantoor van de Kamer van Koophandel. In het midden stuit u op het Oranje Hotel, ooit het visitekaartje van de stad. Rechts ziet u het kolossale gebouw van uitkeringsfabriek UWV, gesitueerd op een van de duurste locaties van de stad. Alles is pal voor het station waarneembaar zonder dat u een stap hoeft te verzetten.
Een ineenschrompelende bank én een entree die meer vertelt dan de jaarrekening van de gemeente Leeuwarden: dat zou meer dan voldoende moeten zijn voor inspirerende vergezichten. In zo’n optiek is een snoepreisje naar Japan een overbodige exercitie.
