Door Andries Veldman
Lutz Jacobi was vanmorgen actief tijdens het Bevrijdingsontbijt in het Friesland College in Leeuwarden. Daar waar de (school)bestuurders van afstand naar het ontbijt kijken steekt Jacobi de handen uit de mouwen. Ze vliegt van de een naar de ander. Hier een praatje, daar een kop koffie. Ze trekt de hele week door de provincie. Bij Jacobi is er geen verschil tussen campagnetijd en niet-campagnetijd. Ze gaat voor haar partij. Vorige week had ze overleg met Staf Depla in Zwolle over de toekomst van haar partij. Eind mei presenteert de kandidaatstellingscommissie hoe de nieuwe lijst van de PvdA er in Leeuwarden uit komt te zien. Jacobi wil lijsttrekker worden. Ze is niet de enige. Wat ze wil veranderen in Leeuwarden? Ze vindt dat er meer geluisterd moet worden naar de gewone man en vrouw.
Gesprek met Lutz Jacobi
‘Ik ben de enige die zich gemeld heeft voor de verkiezing als lijsttrekker voor de PvdA voor de gemeenteraadsverkiezingen in Leeuwarden.’
De Leeuwarder wethouders Henk Deinum, Sjoerd Feitsma en Andries Ekhart, hoewel in de race voor een nieuwe wethouderszetel, weigerden in te gaan op het verzoek van de leden om mee te doen aan een verkiezingsstrijd.
‘Daarna ontstond er discussie of ik dan automatisch lijsttrekker zou moeten worden of dat de beoordeling overgelaten moest worden aan de kandidaatstellingscommissie. Er is gekozen voor het laatste. Ik heb daar geen bezwaar tegen. Die commissie, onder leiding van Johan Schagen, heeft alle kandidaten gesproken. Half mei komen ze met de lijst naar buiten. En op 17 juni kunnen de leden zich erover uitspreken.’
Johan Schagen (oud-raadslid; werkzaam geweest bij reïntegratiebedrijf Reax) via de telefoon over de nieuwe lijst: ‘We nemen rustig de tijd. Wij zijn ook benieuwd wanneer de lijst komt. Hahaha. Ja, er hebben voldoende mensen gereageerd op onze oproep om zich kandidaat te stellen, anders hadden we niks te doen. Hahaha. Of we een ander beleid doorgevoerd willen zien? Daar kan ik niks over zeggen.’
Lutz, heb je niet het gevoel dat de PvdA-top jou niet wil?
‘Of ik word tegengewerkt? Ach, dat weet ik niet. Dat heb je altijd binnen de partij. Ik vind dat niet zo belangrijk. Ik ben van de soort ‘d’r op af!’ Zichtbaar zijn!’
Tijdens de verkiezing als lijsttrekker voor de PvdA voor de provinciale staten ging er van alles mis. Ook toen had je niet het idee: ze willen me niet? Ze doen er alles aan om mijn kandidatuur te blokkeren?
‘Ze wilden mij in de Tweede Kamer houden. Ze vonden mijn rol daar belangrijker dan hier.’
Dat klinkt allemaal nobel. Toch is er een discutabel spel gespeeld. De kandidaat van het gewestelijk bestuur, Jannewietske de Vries, kon tegen de regels in gebruik maken van de ledenlijsten om haar campagne kracht bij te zetten.
‘Ik ben daar niet mee bezig. Ik ben bezig met de mensen hier in Fryslân en in Liwwadden. Daar gaat het mij om. Ik ga de wijken in en vraag wat er beter kan.’
In Bilgaard willen ze gewoon een fatsoenlijke bibliotheek in hun eigen wijk.
‘Dan ga ik met ze praten en inventariseer de argumenten.’
Die zijn bekend. Dat hoeft niet meer. Je riep tijdens de provinciale verkiezingen dat bibliotheken niet gesloten mogen worden. Partijgenoot Sjoerd Feitsma doet niet anders.
‘Je gaat nu flauw doen. Ik wil mensen bij het beleid betrekken. De ene helft wil bomen kappen en de andere helft wil dat niet.’
Volgens mij wil niemand bomen kappen, en toch is het wel zo dat er nog nooit (ooit) zoveel bomen zijn gekapt in de gemeente als tijdens het huidige college.
‘Dit wordt een zuur stukje. Ik mut nou weer naar ut ontbijt.’
