Foto: Simon van der Woude
Titus Oomes werd nog regelmatig op straat begroet met een enthousiast ‘meester Titus!’ Deze titel had hij ruim vijftien jaar geleden al afgelegd, toen hij de directeur van zijn openbare basisschool liet weten dat hij per direct ontslag nam. Wat ook de financiële gevolgen zouden zijn, het lesgeven kwam te veel in de verdrukking, vond hij.
Titus Oomes overleed in de nacht van donderdag op vrijdag, 15 september, in zijn woning in Sonnenborgh aan de mr P.J. Troelstraweg; volkomen onverwacht overleed hij in zijn slaap; een dood zoals hij zich altijd had gewenst. Boeken waren Oomes grootste liefhebberij. Daarna volgden Lego (een slaapkamer vol) en het vrijwilligerswerk. Hij zette zich in voor het behoud van de Koepelkerk (was assistent van de familie Rollema), was torenwachter bij de Oldehove voor het Historisch Centrum Leeuwarden en verspreidde met veel plezier de maandelijkse editie van het Stadsblad Liwwadders. ‘Wanneer mogen we weer?’ Ook was hij ruim zes jaar lid van het vrijwilligersteam dat café De Ossekop in de benen hield tijdens de lichamelijk malheur van de eigenaar.
Dat hij het lesgeven mooi had gevonden, en precies was met taal, was tijdens die krantenronde regelmatig een onderwerp van gesprek, wanneer hij weer eens door een van zijn oud-leerlingen werd begroet. Bij de viskraam van Kramer in Stiens was het iedere maand raak. ‘Leg ze daar maar neer, meester Titus.’ Oomes vertelde dan over de leerlingen, hun ouders en over de directeuren van de scholen die gewillig meegingen met de wensen van hun besturen en tegen die van de vakkrachten. Dat laatste vormde voor hem de reden voor de radicale breuk met het onderwijs.
Oomes was een fervent supporter van de Leeuwarder middenstand. Dat had hij als jongste zoon uit een katholiek middenstandsgezin van negen kinderen, opgegroeid aan de Huizumerlaan, meegekregen. Vader was vertegenwoordiger in schoenen en ontbood zelfs bij een gedoofde lamp de firma Tromp van de Schrans om een nieuwe in te draaien. De middenstand moest immers gesteund worden. Titus fietste de halve stad door om die plicht te vervullen. Bij bakker Tromp aan de Franklinstraat haalde hij zijn brood. Bij slager Jan de Walle aan Achter de Hoven werd voor 50 euro per week aan vleeswaren besteld. Wekelijks vertoefde hij bij boekhandel Van der Velde, waar Ronnie Terpstra hem attendeerde op de meest actuele uitgaven. Bij Kees bestelde hij zijn pantalons bij zijn flitsende, eigengemaakte shirts, en informeerde dan steevast of het wel goed ging met de zaak.
Zijn vrienden waren hem net iets meer waard dan zijn familie, zoals door zijn oudste zus tijdens de uitvaartplechtigheid werd gememoreerd. Net voor zijn overlijden toonde hij schrijver dezes trots zijn eigengemaakte gehaktballen, die de aankomende zondag zouden worden geserveerd bij zijn pas heropgerichte klaverjasclub. Hij verheugde zich er enorm op. Maar het mocht helaas niet zo zijn. Titus Oomes is 70 jaar geworden.
