Lees vooral kranten en tijdschriften waar het je mee oneens bent. Douwe Keizer somde ze vanmiddag in het Historisch Centrum op: Leeuwarder Courant, Het Parool, Elsevier, De Groene Amsterdammer en Vrij Nederland. En: kijk niet op tegen personen die je vanaf een balkon toespreken. Deze twee wijze lessen van zijn vader had de voormalig directeur van de Friesland Bank in zijn oren geknoopt. Hij werd er een dwarse man van.
De ‘dwarse verhalen uit een tijd van regelzucht’ staan nu in het boek Er viel genoeg te beleven. Een beetje een labbekakkerige titel voor een boek met pittige inhoud. Keizer (75) trekt namelijk ten strijde tegen instellingen en personen die in zijn ogen meer lef hadden moeten tonen dan ze deden. De omerta heerst in Friesland, zo zei hij tegen een gevulde zaal. Het is zwijgen geblazen in Friesland. Keizer noemt namen en rugnummers.
Uitgebreid ging Keizer in op zijn directeurschap van de Friesland Bank. Al bij zijn aantreden bemerkte hij dat de ingeslagen koers door zijn voorganger Jan Kuperus niet was vol te houden. Op de terreinen automatisering en pinbetalingen liep de bank ver achterop. Ondanks een investering van tientallen miljoenen kreeg de bankman het gat niet gedicht. Verdergaande rompslomp rond verslaglegging en accountancy kwamen hier nog bovenop. Meerdere keren werd de zelfstandige, kleine bank gevraagd om de positie op te geven. Evenzo vele malen werd het ‘verleidelijke’ aanbod afgeslagen. Totdat de bank twee jaar geleden niet meer verder kon. Keizer was vanmiddag zichtbaar kwaad. Op wie? Op de provincie Friesland, die keek er naar en stak geen hand uit de mouwen. ‘Ze waren uiteraard op de vingers getikt door de Nederlandse Bank’, maar op zo’n moment moet je er staan, vond Keizer.
De afwachtende houding, waarna de afstraffing volgt, zei Keizer wel meer te zien in deze provincie waaruit de directies van grote bedrijven verdwenen. De Amsterdamse jaren – hij woonde vijftien jaar in de hoofdstad – hadden hem scherp inzicht verschaft. Zeker na het behalen van zijn doctorstitel toen het spreekwoordelijke zwarte gat naderde. Een boek, misschien een biografie, gaf zijn vrouw als advies. Het werd een knetterende pil van 456 pagina’s. Labbekakkerige banken en mediabedrijven worden erin niet gespaard. De provincie al helemaal niet. Vanuit de Randstad ziet niemand Friesland staan. Ook een gezamenlijk noordelijk optreden is nauwelijks van belang. De man van het ETIF (sociaal economisch instituut) en de Kamer van Koophandel had de schotten tussen de Friese instellingen al zien staan. Over en weer informatie uitwisselen kon alleen informeel in het Oranje Bierhuis. Men werd niet geacht om samen te werken om zo tot grote hoogte te komen. Samenwerken bestond vooral uit lippendienst. Niets nieuws onder de zon. De zaal lachte om zoveel herkenbaarheid.
Van de kritiek op zijn uitlatingen ligt Keizer niet wakker. Laat maar komen, zo vertelde hij vanmiddag.
(op de archieffoto Douwe Keizer in gesprek met Diederik Samsom aan de bar van café de Ossekop)
