(ingezonden)
Zojuist lees ik de nieuwste bijdrage van Johan Dalstra over de afwijzing van de subsidie voor de Open Monumenten Dag. De wegen van de gemeente zijn vaak duister. Wat wordt wel gesubsidieerd en wat niet? Waar is in deze tijd van bezuinigen wel geld voor en wat moet sneuvelen?
Dalstra heeft nu zijn hoop gevestigd op de beantwoording van vragen van gemeenteraadslid Klaas Zwart. Je weet maar nooit. Hoeveel invloed heeft Zwart? Kan hij deze ambtelijk/bestuurlijke obstakels (natuurlijk weer in de portefeuille Diks, daar is het altijd mis) doorbreken?
Raadslid Van Olffen als ritselaar
Misschien is er nog een andere weg. De PvdA-fractie in de raad werkt – onder aanvoering van Jan van Olffen – met een ombudsteam. Het team ondersteunt burgers die door de bureaucratie in de knel zijn gekomen. Deze week zei Van Olffen op een discussieavond in de Bres nog, dat zijn werk helaas nog nodig is. Hij noemde het vreemd, dat pas via zijn optreden als raadslid/ombudsman bepaalde dingen mogelijk worden. Dat zou niet zo moeten zijn, maar zolang het wel zo is, moet het dan maar.
Schaker
Van Olffen is als raadslid ‘yn it sâlt bebiten’. Als schaker bezit hij eigenschappen, die in de politiek nuttig zijn. Verrassende zetten, daar is hij goed in.
Waling Dijkstra
Zo regelde hij enig tijd geleden een subsidie voor het Waling Dijkstra·schaaktoernooi. De aanvraag was intern bij de gemeente afgewezen. Van Olffen kwam vlak voor een vergadering van de gemeenteraad met het voorstel om toch een subsidie beschikbaar te stellen – snel even uit een ander fonds. Alle regels voor behandeling van aanvragen bleken over boord te kunnen worden gezet, omdat van Olffen (als seniorraadslid behorend tot de grootste coalitiepartij) de steun had van de coalitiepartijen. De burgemeester durfde deze ongebruikelijke gang van zaken niet tegen te houden. En de steriele omweg van het stellen van schriftelijke vragen (steevast door ambtenaren op listige wijze met dooddoeners beantwoord, zodat de raadsleden er verder maar het zwijgen toe doen) heeft Van Olffen niet nodig.
Harde werkelijkheid
Er zijn mensen die vinden, dat het niet zo zou moeten gaan. De procedures moeten gelijke kansen bieden aan iedereen. Maar ja, de harde politieke werkelijkheid is – ook in Leeuwarden – nu eenmaal anders. Wie wat wil, heeft mensen als Van Olffen nodig.
Grote krabbelaar
De politiek is het terrein van kleine krabbelaars (aldus de vroegere minister-president Lubbers). Van Olffen is in de Leeuwarder verhoudingen een grote krabbelaar. Dalstra, schakel hem in. Of wil je nog jaren tegen de gemeente procederen?
Grote schoonmaak in de raad
Liwwadders kan de kwestie daarnaast voorleggen aan Wyb Feddema. Ook hij moet als oudgediende – en probleemoplosser op korte termijn – direct in stelling worden gebracht.
Tegenwerking en arrogantie
En bij de volgende verkiezingen zorgen we er met zijn allen voor, dat de raad bestaat uit mensen, die – boven partij- en coalitiebelangen staand – in staat zijn af te rekenen met bestuurlijk/ambtelijke tegenwerking en arrogantie. Het is tijd voor een grote opschoning onder de partijgebonden back-benchers en meelopers, die van de zittende raad een meelijwekkend instituut hebben gemaakt.
A. De Boer
Leeuwarden
