‘Op de hoek van de straat werden we bijeen geroepen. Daar werd ons uitgelegd wat er nu weer staat te gebeuren rond de wijk Unia.’ De bewoners van woonarken aan de Opfeart in de Zuidlanden verbazen zich nauwelijks meer over het handelen van de gemeente Leeuwarden. Werden ze een paar jaar geleden opgeschrikt toen er een woonwijk voor hun neus gebouwd werd waardoor hun vrije uitzicht verdween, nu wordt deze nieuwbouwwijk ook nog eens opgehoogd omdat, volgens het Wetterskip, het algehele waterpeil stijgt. Maar of dit verhaal klopt? De wijk Unia is inmiddels toe aan de vijfde projectleider die de klus tot een goed eind mag brengen.
Bewoners Hedwig Witteveen en Richard Weel vertellen aan de grote tafel in hun woonboot met lichte verbazing hoe ze de laatste ontwikkelingen ervaren. Ze vragen zich af in hoeverre ze de overheden nog kunnen vertrouwen gezien de recente geschiedenis in dit gebied. ‘Wat we er nu van hebben begrepen, is dat de waterstand vaker hoger zal zijn, zegt het Wetterskip.’
Maar is dit de echte reden om de grond aan de overkant te verhogen? Witteveen denkt dat het toch allemaal net even anders zit met deze argumentatie: ‘Ze moeten nog heel wat grond van de voorbelasting (nodig voor het inklinken) en het ‘akoestisch landschap’ weg zien te werken. De uitwerking van de aangenomen motie in het bestemmingsplan, namelijk de maximaal toegestane hoogte van de uiterste woningen op de pieren, ter compensatie van het verlies van ons uitzicht, komt hiermee in het gedrang.’
Het komt er volgens de bewoners van de arken op neer dat afspraken die in de klankbordgroep zijn besproken in de uitvoering genegeerd worden. Het wantrouwen jegens de gemeentelijke overheid en uitvoerder het projectbureau neemt hierdoor toe. Hedwig Witteveen: ‘Achteraf word je steeds met dingen geconfronteerd die zo niet zijn afgesproken.’ Richard Weel: ‘Je moet ze steeds weer achter de broek zitten. Je moet steeds aandringen om vragen beantwoord te krijgen. De gemeente en het projectbureau komen nooit zelf met informatie als zaken wijzigen.’ Hedwig Witteveen: ‘Ze hebben gewoon maling aan jou. De dame van het projectbureau staat je vriendelijk te woord. Ze zitten daar op dat kantoor vrolijk te lachen. Uiteindelijk krijg je wel antwoord, maar dat gebeurt nooit op eigen initiatief. Terwijl men er de mond van vol heeft dat men de communicatie hoog in het vaandel heeft staan.’
Richard Weel: ‘De klankbordgroep, met dure begeleiding, is vijf of zes keer bij elkaar geweest. Vaak zijn het weer nieuwe mensen die de afspraken van de vorige bijeenkomsten niet goed overgedragen hebben gekregen. Nu hebben we te maken met Haije Jorritsma, die vanaf mei projectleider is. Waarom doe je dat in een gebied met zo’n voorgeschiedenis? Als we niet oppassen, bouwen ze straks de groenstrook vol met elektrische hokjes. Ach, het zijn allemaal aardige mensen, maar je valt van de ene verbazing in de andere. En als je doorvraagt, dan raken ze geïrriteerd.’
In 2014 werden de zes woonboten in dit gebied geplaatst en verkocht met de welbekende verkoopleus van een gegarandeerd vrij uitzicht. Een kleine, oostelijk gelegen vlek op de ontwerpkaart duidde op mogelijk bebouwing. De kleine vlek is inmiddels uitgegroeid tot een ergerlijk grote vlek in de vorm van een gehele woonwijk. Hedwig Witteveen: ‘Ik denk dat we tot 2026 in de bouwactiviteiten zitten.’
Maandagmiddag worden de omwonenden opnieuw geïnformeerd over de gang van zaken. Om 16 uur zijn ze welkom in het hotel Van der Valk.
Lees ook: Bewoners woonboten Opfeart verbijsterd over woonwijk voor de deur
