Eric Hoekstra in het nieuwste nummer van het Stadsblad Liwwadders
Voert de Overheid een Schrikbewind tegen Bijstandsmensen?
“Interessante vraag, Hoekstra. Dat lijkt me sterk. Maar ik, als lezer van Stadsblad Liwwadders, zit niet in de bijstand. Dus ik weet het niet en ik wil net uit mijn nek kletsen. Dus ik zou zeggen: ‘Teach me, master’, zoals de Japanners in knokfilms zeggen.”
Welnu, lezer, blij dat U me vraagt. En U hebt een goede meester gekozen. Als onderzoeksjournalist ben ik meerdere misstanden op het spoor gekomen. Het ergste vind ik dit:
Als mijn werkende broer een schuld heeft, bij een Aasgier als de Wehkamp bijvoorbeeld, mag ik hem daarvan verlossen. Ik betaal voor hem. Dat mag. Maar als mijn andere broer, werkeloos en chronisch zieke, een schuld heeft, mag ik hem daarvan niet verlossen. Als ik zijn schuld zou betalen, dan zegt de Overheid, ‘dat is inkomen, dat pikken we in en we trekken het af van zijn bijstand’.
Gevolg: mijn werkeloze broer komt van zijn leven niet meer van zijn uitzichtloze schuld af. En U weet, lezer, wat uitzichtloze situaties met mensen kunnen doen: wanhoop, drugsgebruik, drugshandel, ziekte, bitterheid, moord, zelfmoord, en het allerergste van alles: PVV stemmen. Of geloven in Jezus Christus, wat toch nog net iets minder erg is dan geloven in Geert Wilders.
Ziet U het voor zich. Je komt nooit meer van je schuld af. Een bedrijf of andere rechtspersoon heeft het makkelijker. Die gaat failliet en klaar is kees. En een multinational opent dankzij de open grenzen gewoon een postbusfirma. Maar een persoon kan hoogstens in de schuldsanering, en dat wordt niet aan iedereen toegestaan en is aan hardvochtige regels gebonden. Het schandelijke is dat de overheid verhindert dat een instantie of persoon iemand in de bijstand van zijn schulden bevrijdt.
Er is een zaak voor de Hoge Raad geweest van een Turk in de bijstand. Zijn broer betaalde zijn garage voor hem. De Hoge Raad oordeelde dat een korting op zijn bijstand gerechtvaardigd was. Dat betekent dat je wel liefdadigheid aan de rijken mag bedrijven, maar niet aan de armen. Dan telt de (R)Overheid het als inkomen en trekt het af van de bijstand. Dat is toch werkelijk barbaars. Zijn de rechters krankzinnig geworden, zoals de filosoof Job constateert? Is de geest van het Derde Rijk in de overheid gevaren? En dit gebeurt in hetzelfde land dat de klimaatkwestie belangrijker vindt dan de ouderenzorg, dan het onderwijs, en dan een menswaardige behandeling van de minima.
De overheid is een dief geworden. Als je niet toestaat dat mensen van hun schulden bevrijd worden, steel je hun bestaan. Als je fraude op een onschuldige verhaalt, ben je een uitbuiter. Als je armen op hun uitkering kort omdat ze bij elkaar eten of in bed kruipen, ben je een beul. Want je maakt mensen bang om elementaire troost bij elkaar te zoeken. Samen eten, samen slapen? Verboten für Beistandsjüde! Wie mensen zo behandelt, is een terrorist geworden, iemand die angst en terreur zaait, iemand die mensen in schulden gevangen houdt.
Eric Hoekstra, met gestrekt been erin te Leeuwarden
foto: Harrie Muis
