VVV Leeuwarden gaat ook sneuvelen
B. en w. blijven lachen
Vroeg of laat valt de bijl. En gemeentesecretaris Hoek gaat triomferen
(Van een van onze correspondenten)
Marketing Fryslân (heel vroeger de provinciale VVV) lijkt failliet. De heer Van Gessel kreeg zijn congé. In een zitting van provinciale staten eind 2011 deed hij nog geweldig zijn best als inspreker. Zijn pleidooi voor de Culturele Hoofdstad 2018 – voorzien van zeer discutabele cijfers, maar daarin was hij niet de enige – heeft hem niet gered. Subsidievoorwaarden van SNN (Samenwerkingsverband Noord Nederland) braken hem de nek. SNN, waarin CdK Jorritsma, en gedeputeerden van Fryslân, en burgemeester Crone van Leeuwarden, en wethouder Deinum van Leeuwarden, belangrijke posities innemen, hebben Marketing Fryslân, en Van Gessel, niet kunnen redden. Misschien is er een troost voor Van Gessel. Iedereen – ook degenen die hem nu offeren – komt een keer aan de beurt. Vroeg of laat valt de bijl.
VVV-Leeuwarden ook aan de beurt
Uit de laatste vergadering van b. en w. van Leeuwarden vernemen wij, bij brief van 12-12-2012 aan de VVV Leeuwarden, dat ook deze club zijn langste tijd wel heeft gehad. Dat kan terecht zijn, misschien ook niet, uit de brief valt het niet op te maken. Nieuw college B. en w. verwijzen naar een nieuw college en raad per 1-1-2014, de ontwikkeling op provinciaal niveau t.a.v. de toeristische marketing en de veranderende consumentenbehoeftes. Hoe beleefd wil je zijn, als je bedoelt, dat de club maar moet verdwijnen, omdat de bestuurders iets anders hebben bedacht. En ze vinden het niet nodig te vertellen, wat ze al hebben bedacht. Geattendeerd wordt in de brief van 12-12-2012 op het eventueel ontbinden van de organisatie VVV Leeuwarden.
Reindert Hoek en de ambtelijke invalshoek
Het wordt in toenemende bijzonder. Reindert Hoek schijnt als nieuwe gemeentesecretaris op een symposium te hebben geopperd, dat gemeenten het ook wel zonder gemeenteraad af kunnen. Dat werd als uitdagende stelling gebracht, maar verraadt toch de denkwijze van deze nieuwe Napoleon. Zie daarvoor de foto’s op de site van de gemeente, waar de college-leden breed lachend op staan, maar Hoek – inderdaad fysiek overvleugeld door b. en w., maar dat is alleen fysiek, ze zullen het nog wel merken – wat serieus blijft kijken. Hij heeft gelijk, zo geweldig gaat het allemaal niet in onze prachtige gemeente. De burgemeester en de wethouders – ze zijn daarin getraind – blijven breeduit lachen. Maar Hoek is een leidinggevend ambtenaar, hij draagt zware verantwoordelijkheden, en dan lach je soms wat minder. Want je bent natuurlijk uiterst begaan met de 60 – het worden er ongetwijfeld meer, maar we beginnen maar eens met zestig – Urgente Transfergevallen (= gedwongen ontslag).
Grijnzende bestuurders
Bestuurders grijnzen daarentegen breeduit. Op gemeentelijk niveau hebben ze weinig te vrezen, waar een raadslid als Frits Rijpma tot politicus van het jaar kan worden uitgeroepen. Terwijl hij op diverse dossiers een onderdanig raadslid mag worden genoemd. Een enkele oprisping van Rijpma, die ogenschijnlijk wijst op een onafhankelijke positionering, verdwijnt in de praktijk van de gemeentelijke politiek bij voortduring razendsnel in een invoeging in het over het ons gestelde gezag. Rijpma smelt altoos, als de burgemeester, als niet door de bevolking gekozen gezagsdrager, maar van hogerhand benoemd, iets te berde brengt. Het mag, maar zo’n volksvertegenwoordiger hoeft daarvoor niet een prijs te krijgen. De jury was blijkbaar ten einde raad.
Komen de politieke partijen in Leeuwarden voor de komend periode met een aansprekender selectie? Zo nee, dan zou het opkomstpercentage onder de kiezers wel eens van 50% (op zich al een beschamend cijfer) kunnen dalen naar 40%. Ten nadele van de gemeentelijke democratie, en ten voordele van technocraten en apparatsjiks als de heer Hoek.
