Lutz Jacobi blijft ook zwijgen. Blamage voor PvdA
(Van een verslaggever)
Begin september diende de fractie van Verenigd Links in Leeuwarden een WOB-verzoek in. Hoogst ongebruikelijk dat raadsleden langs deze weg informatie moeten verkrijgen. Het WOB-verzoek volgde op de weigering – lang niet de eerste overigens – van de PvdA-wethouders Ekhart en Feitsma om vragen te beantwoorden in een raadsvergadering. Ook dat is hoogst ongebruikelijk.
Het gaat hier om het zo langzamerhand beruchte dossier Caparis (de werkvoorzieningsorganisatie, waarin de gemeente Leeuwarden de grootste aandeelhouder is).
Een WOB-verzoek dus. Hierover heeft de lijsttrekker van de PvdA voor de komende verkiezingen – Lutz Jacobi – zich nog niet uitgelaten. Op een vraag in een interview zei Jacobi dat volgens wethouder Feitsma alle vragen over Caparis waren beantwoord. Jacobi verzuimde om dit te controleren. Terwijl bekend is dat uitspraken van Feitsma – zeker als het gaat om Caparis – niet altijd op het eerste gezicht betrouwbaar zijn. Een slechte start van Jacobi bij de door haar geambieerde taak om de PvdA in Leeuwarden een nieuw gezicht te geven. Zo schieten we met Jacobi ook niet veel op.
Het WOB-verzoek van Verenigd Links – bedoeld om het deksel eindelijk van de vooral door gemeentelijke bestuurders veroorzaakte beerput te krijgen – is inmiddels twee maanden oud. Binnen die termijn dient een dergelijk verzoek te zijn beantwoord. Uit diverse bronnen vernam Liwwadders dat burgemeester Crone zich in de strijd heeft geworpen. Het WOB-verzoek zou moeilijk inwilligbaar zijn omdat het bedrijf Caparis informatie geheim wil houden. Of dat klopt, wie zal het zeggen. Ook Lutz Jacobi vroeg er nog niet naar. Volstrekt onduidelijk blijft of de gemeentelijke bestuurders voldoende druk hebben uitgeoefend in de richting van Caparis. Mogelijk is het ook wel makkelijk om de schuld voor de geheimhouding bij een ander te leggen. Crone bereikt er met zijn wethouders in elk geval mee dat de zaak weer een tijdje wordt gerekt. Een volgend stadium in deze onverkwikkelijke affaire zou daarmee zijn bereikt.
Het zittende college (PvdA, PAL/GroenLinks en CDA) – onder dekking van de coalitiepartijen in de raad, die daarmee hun controlerende taak volledig uit het oog verliezen – slaagt er langs deze weg in om het traineren nog een tijdlang voort te zetten. Maar ooit zullen de billen bloot moeten.
De blamage voor de PvdA is zo langzamerhand volledig. Twee wethouders zijn langdurig de mist in gegaan in een gevoelig dossier. De ene inschattingsfout volgde de andere op. In veel gemeenten zou de vertrouwenskwestie levensgroot opdoemen. Zelfs de fractie van de PvdA was het op bepaalde momenten zat. Dat leidde bijvoorbeeld tot ondersteuning van een motie om via een kort onderzoek (quick scan) de oorzaken van de problemen helder op tafel te krijgen. Om vervolgens maanden later – klaarblijkelijk onder zware druk van de wethouders – uitvoering van diezelfde motie te blokkeren. Een beschamende gang van zaken. Er is binnen deze partij in Leeuwarden gebrek aan kont in de broek.
Het lijkt er inmiddels op dat ook Lutz Jacobi dit gemis vertoont. Ze is nog niet eens gekozen. Maar wel al bang (of vol van misplaatst mededogen) voor de eigen wethouders.
