Door Andries Veldman
Foto: Simon van der Woude
(uit het nieuwste nummer van het Stadsblad Liwwadders)
Gemeentebelangen had de rug recht moeten houden
‘Staat er iets in het collegeprogramma dat Gemeentebelangen heeft binnengehaald? Weet jij het? Ik zie het niet.’ De Britsumer Wiebe Ekas heeft zijn lidmaatschap van Gemeentebelangen Leeuwarden opgezegd. Vanaf de oprichting was hij bij Gemeentebelangen Leeuwarderadeel betrokken, de partij van Reitze Ketellapper. Vierentwintig jaar zat hij in de raad in het gemeentehuis in Stiens. Na de fusie tussen Gemeentebelangen Leeuwarderadeel met De Nieuwe Leeuwarder Partij, waaruit Gemeentebelangen Leeuwarden ontstond, werd hij bestuurslid. Dit voorjaar gaf hij zijn functie op nadat de partij in zijn ogen de twee belangrijkste speerpunten ‘blijf van de Hounspolder af’ en ‘betalen voor afval ophalen’ verkwanselde.
‘Op basis van fair play en zelfrespect hadden ze dit nooit moeten doen. De route die gekozen is, is niet de mijne. Je bent als partij in deze coalitie gedegradeerd tot vierde wiel aan de wagen van PvdA, GroenLinks en CDA. Ik neem tegen mijn zin afscheid van Gemeentebelangen.’ De brief gaat binnenkort op de post, vertelt Ekas op het terras van zijn vrijstaande woning aan de rand van Britsum.
Op een ledenraadsvergadering tijdens de coalitieonderhandelingen zag Ekas de bui al hangen. Een groot deel van de vijfentwintig aanwezigen (de partij heeft ongeveer 35 leden) in wijkgebouw Schieringen slikte het verhaal van de onderhandelaars. Het kwam er in het kort op neer dat Gemeentebelangen ondanks het inleveren van de belangrijke speerpunten invloed zou kunnen blijven uitoefenen op het totale beleid. Ekas ziet dat anders. ‘Uit die onderhandelingen moet je harde punten scoren, anders ben je later nergens. Tijdens die vergadering in het wijkgebouw werden de geesten rijp gemaakt om deel te nemen aan de coalitie. Ik snap wel dat dat spannend is, omdat dit voor de eerste keer is dat Gemeentebelangen Leeuwarden de kans had om in een coalitie te stappen. Maar dat brengt tegelijkertijd verantwoordelijkheid mee richting de kiezers. We zouden het nu juist anders doen dan de andere partijen, die met hun machtspositie voor ogen hun kiezers alweer zijn vergeten.’
‘Ik vind dat je je rug recht moet houden. Je kunt meedoen aan een coalitie als je er iets tegenover kunt stellen. Als je harde afspraken kunt maken rond Diftar (het betalen voor afvalinzameling naar gebruik) of de Hounspolder (niet op korte afstand van deze vogelpolder bouwen), dan kun je het nog verdedigen dat je in de coalitie stapt. Nu zie ik geen enkel hard punt dat op deze belangrijke beleidsterreinen is binnengehaald. Zeven meter haal je binnen. Als het honderd was, dan zeg je oké, daar kun je met een beetje fatsoen nog mee thuis komen. Maar zeven meter? Het is een beschamende vertoning. We hadden als partij eerder contact moeten zoeken met LIJST058 en de FNP, dan hadden we een krachtige oppositie kunnen vormen. Dat D66 er in dat geval weer vrolijk zou zijn ingestapt, dat is dan maar zo.’
‘We zijn altijd kritisch geweest op de huizenbouw in Leeuwarden. Waarom bouwen we er zoveel huizen bij? Gijs Jacobse, nu wethouder, heeft daar vaak genoeg aandacht voor gevraagd. Hij is hierin altijd constructief geweest. We bouwen voor Jan en alleman behalve voor de mensen waar het om gaat: jongeren. Er wordt nauwelijks gereageerd op gezinsverdunning. Niemand zit te wachten op een Lelylijn waarbij er volop gebouwd mag worden. Waar zijn wij goed in? Dat is rust, ruimte, water en mooie dingen. Groter en meer is niet altijd beter.’
‘Wat hebben we nou binnengehaald? Heeft Gijs Jacobse nu bestuurscultuur in zijn portefeuille? Dat zijn in coalitieverband alleen maar mooie woorden. Ik hoor mevrouw Kaag nóg zeggen dat die dat zou aanpakken. Ook daar lukt het niet. Het enige waar je nu op kunt scoren is de inrichting van de openbare ruimte. Dat is zichtbaar. Dat is de laatste jaren beter geworden. We krijgen hier op de rotonde rozen en nieuwe hagen. De entree van ons dorp wordt wat vriendelijker.’
‘Nee, Gijs heb ik niet meer gesproken. Germ (afgetreden voorzitter) zei nog of het mij was opgevallen dat Gijs ons tijdens de ledenvergadering geen hand gaf. Ach, misschien had het niks te betekenen. Gemeentebelangen hobbelt nu mee in het koor dat zingt: groter en meer is schijnbaar beter. Terwijl dat niet zo is, althans in mijn beleving.’
