Foto: André Keikes
Ook deze zomer weer enkele prachtige verhalen uit ons archief; Eric Hoekstra in 2008
EK 4 Zweden – Griekenland 2-0
De spannendste wedstrijd van het toernooi was ongetwijfeld Zweden-Griekenland. Waarom? Omdat het zo lang 0-0 bleef. Maar vooral ook omdat hier twee spelstijlen op elkaar botsten: de controlerend aanvallende stijl van de Zweden tegenover de verdedigend hopen-op-een-foutje stijl van de Grieken.
De commentator was zo dom om de Griekse stijl laf te noemen. Laf? Tegen die commentaar zou ik willen zeggen: “wees niet laf en geef me je beurs”. Ik bedoel maar, als je het Griekse spel een schande vindt, moet je de regels van het voetbalspel veranderen.
Het was uiterst verstandig van de Grieken om niet aan te vallen. Wel kun je zeggen dat de Grieken hun spelstijl niet goed beheersten, want ze slaagden er niet in te counteren in de omschakeling.
En natuurlijk vonden wij als publiek de Griekse spelstijl dodelijk saai en lelijk. De vraag was dus: zou er rechtvaardigheid zijn, zou God bestaan en de Grieken straffen voor hun lelijke spel? Vanwege die spannende filosofische vraag was de wedstrijd Zweden-Griekenland de spannendste wedstrijd van het toernooi.
Zou de rechtvaardigheid overwinnen? Jazeker!
En zoals gebruikelijk zond God een afgezant om Zijn vonnis over de boosdoeners te voltrekken. Zlatan Ibrahimovic, bijnaam Ibracadabra. Dat is toch één van mijn favoriete spitsen. Waarom? Hij ziet eruit als een kruising tussen een god en een beest en zo gedraagt hij zich ook. Wat een heerlijke crimineel is het toch.
Zlatan kan verdedigers soms zomaar ineens een doodschop geven. Maar deze keer deelde hij een figuurlijke doodschop uit: hij knalde vanaf de rechtervleugel de bal met de linkerkant van de rechterwreef in de linkerhoek van het Griekse doel, een wenende keeper achterlatend.
Veel >kuch< voetbalkenners spreken er schande van als een aanvaller uitdeelt. Ik niet. Aanvallers scheppen de schoonheid in het voetbalspel, en verdedigers proberen hun dat met trekken, schoppen, spugen en schelden onmogelijk te maken. Ik neem dan ook mijn andere favoriet, Klaas-Jan Huntelaar in bescherming: Klaas-Jan, zwaai gerust met je ellebogen als je springt om te koppen! Een spits mag zich toch wel verdedigen!
De tweede goal van Zweden was een frommelgoal van ex-Heerenveen speler Petter Hanson. Er lopen trouwens haast meer ex-spelers van Heerenveen op het toernooi rond dan van Ajax, schat ik zo. Neem bijvoorbeeld de spits van Nederland: Ruudje. Was eerst bij Heerenveen. Of neem Pranjic. Ik bedoel maar. Ex-Ajax spelers? Mij schiet Charisteas van Griekenland, met zijn ingedeukte koppie, als eerste te binnen.
Aanvallers zijn vaker knap dan verdedigers. Nu goed, Van Nistelrooij valt niet in de categorie ‘knap’, die zou ik eerder als goedgemutst omschrijven. Maar ik las dat de aanvaller Ronaldo door 10.000 Europese vrouwen tot knapste voetballer is gekozen. Zelf ben ik niet zo Ronaldo: dikke nek en een vulgair kapsel met kort haar van voren en lang haar van achteren. Als ik een knappe Portugees moet noemen, dan zou ik zeggen: Nuno Gomes.
Trouwens, de mannelijke romantiek bloeide weer weelderig op het veld. Denk maar aan die romance tussen de scheidsrechter en Gatuso bij Nederland-Italië. Gatuso had al geel op zak. Werkt Van Bronckhorst onder de zoden. De scheidsrechter komt aanlopen, kijkt Gatuso met een strenge en heerszuchtige blik aan. Gatuso kijkt terug, speelt verlegen jongetje die kattekwaad heeft gedaan, erkent de macht van de scheids. Gatuso begint een heel klein beetje te glimlachen, als stout jongetje, scheids glimlacht terug als strenge maar welwillende heerser, Gatuso loopt op de scheids toe terwijl ze elkaar aankijken en steeds breder beginnen te glimlachen, Gatuso loopt vlak langs hem heen, even lijkt het of hij de scheids zal omhelzen en draaft dan breed glimlachend weg. Do I hear wedding bells? Your place or mine?
Dat voetbal! Dat is toch een mannengemeenschap waar God de vrouwen voor altijd van buitengesloten heeft. Of het nou rechtvaardig is of niet.
Eric Hoekstra, Oekstracadabra te Leeuwarden
