Door Andries Veldman
Foto: Liwwadders
(Ook deze zomer weer enkele prachtige verhalen opgediept uit ons rijke archief; juli 2016)
‘De Nieuwesteeg en de Grote Hoogstraat kunnen geschrapt worden uit de plannen om de sluitingstijden van de horecabedrijven in Leeuwarden te beperken’. Het bericht in de Leeuwarder Courant brengt bij mij milde verbazing teweeg en maakt één ding duidelijk: protesteren in Leeuwarden heeft zin. Tenminste, als je jong bent. Wanneer enkele jongeren op de trom slaan, dan ligt het college van burgemeester en wethouders van Leeuwarden al op de rug.
Dat er toch niemand in de omgeving van onze burgemeester is die hem waarschuwt: Stop toch met dat gesleutel aan openingstijden! Dat niemand aan de burgemeester vraagt: Waar is het goed voor?
Een burgemeester van de middelgrote plaats omringt zich met allerlei adviseurs en pr-medewerkers. Die hebben als taak de burgemeester uit de wind te houden. Ligt er ergens een bananenschil, dan wijzen zij hem erop, tenzij ze van hem af willen.
Deze groep adviseurs zou onze burgemeester in herinnering moeten roepen hoe het hem in het verleden is vergaan met zijn voorstel om de sluitingstijden van de Leeuwarder coffeeshops te beperken. Er zijn hier toen vele vergaderingen aan gewijd. Ook het beleid rond de perifeer gelegen seksclubs was, in restaurant de Koperen Tuin, waar de sessies werden gehouden, een heet hangijzer. Ik herinner me nog de betogen van D66’er Krijtenburg die te vuur en te zwaard opkwam voor het belang van een prostituee aan de Groningerstraatweg.
Het beeld dat ik hierdoor van onze burgemeester heb overgehouden stemt me nog altijd droevig. Burgemeester Crone raakte per vergadering steeds verder verstrikt in het web dat door de belanghebbenden was gesponnen. Och arme, dacht ik bij een volgende bijeenkomst, hou toch op met dit gepolder. Toen puntje bij paaltje kwam veranderde er aan de sluitingstijden van de coffeeshops hoegenaamd niets.
Opnieuw staat de burgemeester met betrekking tot de sluitingstijden voor een zware taak die hij zichzelf heeft opgelegd. En opnieuw rijst de vraag: waarom? Wil hij nu echt alle horeca-ellende – de snuivers, spuiters, slikkers en drinkers – concentreren op het Ruiterskwartier? En wat vinden de eigenaren van de ‘gematigde’ horecazaken hiervan? Rond schouwburg De Harmonie is het al tijdenlang stil, maar wat te denken van de zich in positieve richting ontwikkelende horecabedrijven Markies, Neushoorn, Friesche Club en Scooters? Zitten deze bedrijven te wachten op wekelijks horecageweld van de zaken op een steenworp afstand?
Toen ik gistermiddag door de Prins Hendrikstraat reed, werd ik staande gehouden door Gerrit Jan ten Bloemendal. Ten Bloemendal is mede-exploitant van coffeeshop De Os, woordvoerder van de Leeuwarder coffeeshophouders en ook landelijk actief om de belangen van zijn branche te behartigen. Ten Bloemendal schudde mét mij het hoofd over zoveel onnadenkendheid rond de nieuwe notitie van de burgemeester. Ik had de betreffende documenten vluchtig doorgenomen bij Ido Siderius, uitbater van restaurant De Yserman in de Grote Hoogstraat. Het aantal ge- en verboden in die documenten doet je verlangen naar een gids die je de weg wijst. Ten Bloemendal was overigens vooraf al gepolst, en enkelen met hem. Het achterkamertjesoverleg – een verschijnsel dat zo langzamerhand de spuigaten uitloopt – heeft de voorzitter van het college niet op andere gedachten kunnen brengen. Het stuk ging door. Alleen het jongerenprotest leidde tot inbinden.
Burgemeester Crone verkondigde luid en duidelijk dat het nog maar om een voorstel ging. Er kon nog van alles veranderen. Nog twee optochten en we zijn weer terug bij af en vragen ons dan in gemoede af wat onze burgemeester heeft bezield om zich in deze zaak te mengen.
