Foto: Gemeente Leeuwarden; A. Keikes
Omtzigt zet Den Haag op zijn kop
(Ingezonden)
Beste redactie,
Het kiezersvolk – weer eens opgeroepen naar de stembus op 22 november – is sterk in beweging. De journalistiek – jarenlang gebiologeerd door de Rutte-show – houdt het niet bij. De veelal op roddels gebaseerde aanvallen op Pieter Omtzigt – ook in bijvoorbeeld de Leeuwarder Courant – nemen toe.
Ook burgemeester Buma van Leeuwarden meende vorige week een bijdrage te moeten leveren op de nationale tv. In zijn tijd als fractievoorzitter van het CDA in Den Haag had hij veel te stellen gehad met Omtzigt. Buma wilde geen opening van zaken geven, maar liet een en ander ‘doorschemeren’. Ook Alexander Pechtold (voorheen D66) zat er wat bij te glunderen. Vertel dan ook echt wat je op je hart hebt, Buma, of houd je mond. Dit zijn de praktijken die er in sterke mate toe hebben geleid dat Omtzigt uiteindelijk het CDA de rug heeft toegekeerd.
Gelukkig zijn er ook geluiden in de media die meer diepgang hebben.
Verrassend is het verhaal (11-11-2023) van Hans Goslinga in Trouw. Goslinga maakt – waar het gaat om het optreden en de opvattingen van Omtzigt – een vergelijking met Hans van Mierlo in de jaren zestig van de vorige eeuw. Goed voor de huidige aanhang van D66 om dit ter harte te nemen. Nu het ‘nieuwe leiderschap van Kaag’ geheel is mislukt zijn er nieuwe kansen dankzij het doorzettingsvermogen van Omtzigt.
Goslinga noemt het een geluk dat een nieuwe Van Mierlo is opgestaan.
‘Hij is de man geweest die met zijn ontregelende optreden de ontsporingen van het landsbestuur blootlegde en aan de kaak stelde. Het bijzondere daaraan was dat hij dat deed vanuit een coalitiepartij. Des te scherper maakte dat duidelijk hoe sterk het parlement, en zelfs een enkel lid, kan zijn als tegenmacht.’
Nog enkele citaten uit Goslinga’s doeltreffende verhaal:
‘Omtzigt wil een premier die zich meer door het recht en het belang van openheid laat leiden dan door macht en beeldvorming. Een premier naar Thorbeckiaans model: de eerste beschermer van wat ‘recht, waar, goed en uitvoerbaar’ is.’
‘In dat perspectief is van Mierlo’s klacht over ons bestel (gesloten, regentesk, onvoldoende uitgedaagd) helaas nog altijd actueel. De afgelopen decennia waren de fracties een claque van de macht, Kamerleden ondergeschikt aan beeldvormers, en moesten partijvoorzitters kritiek vanuit hun achterban neutraliseren. Het leverde een bestuurscultuur op die zichzelf verstikte en, als vanzelf, het populisme baarde, als uiting van volksrazernij.’
‘Van Mierlo zei dat je een revolutie moet maken voor die uitbreekt. Van Omtzigt kunnen geen wonderen worden verwacht, maar zijn keuze voor de Tweede Kamer in plaats van het Torentje is al een revolutionaire daad.’
Dit is heldere taal. Heel andere koek dan het gemiespel van burgemeester Buma via de nationale beeldbuis. Buma beklaagde zich ook nog even over de Wet open overheid, waar de gemeente zoveel last van zou hebben. Het past niet in zijn meer regenteske straatje.
Jammer, dat Leeuwarden hiermee is opgezadeld. Misschien toch tijd voor een gekozen burgemeester?
W.g.
A. de Boer
Leeuwarden
