Bron: Gemeente Leeuwarden
L.S.,
Al enige weken, zo niet maanden, heerst er onder bewoners van Bij de Put en aanpalende straten de nodige irritatie over het ‘bermmonument’, dat in oktober 2017 werd opgericht aan het Jacobijnerkerkhof achter de Grote Kerk, nadat er kort daarvoor ene Ursul Sprott was geprikt tijdens een drugsdeal en aan de gevolgen daarvan enige dagen later overleed. Nog nooit had er zo’n lieve, goede, betrouwbare, eerlijke en zorgzame mens op aarde rond gelopen (als je alle briefjes en opschriften zou geloven).
Zo’n bermmonument is nog daar aan toe, maar waarom mag dit geval maanden lang blijven bestaan? De kaarsen ter nagedachtenis aan de verdronken Ramon Bruinsma waren na twee dagen weer opgeruimd en ging men over tot de orde van de dag.
Zo niet hier.
Nooit zag je iemand van de nabestaanden er onderhoud plegen, de bloemen water geven of planten, die de strijd niet hadden overleefd, vernieuwen. Het ene na het andere attribuut werd vernield, verdween of ging stuk. Het ‘monument’ raakte door gebrek aan belangstelling meer en meer in verval, zo ver, dat er aan het begin van de afgelopen maand nog slechts dode bloemen en planten stonden, gebroken vaasjes lagen, gescheurde of onherkenbaar vervuilde plakkaten aan de boom hingen en nog zo het een en ander aan ongerieflijks. Deze aanblik werd een van de bewoners – die ook moest denken aan de vele verbaasde blikken van de toeristen, die er de afgelopen maanden bij tientallen tegelijk langs trekken – de afgelopen week teveel en hij ruimde de zaak op. Wat nog enigszins bruikbaar leek te zijn, werd bij elkaar gestopt en uit het zicht achter een steunbeer van de kerk geplaatst.
“So far so good”, zou je denken.
Helaas, de nabestaanden van Sprott kwamen als door een angel gestoken in actie en in de nacht van donderdag 19 op vrijdag 20 juli 2018 wist men een nieuwe voorraad memorabilia op te hangen aan de boom, nu niet met spelden of ‘pushpins’, maar met zelftappende kruiskopschroeven (zie foto’s). Alsof dit hier voor de ‘eeuwigheid’ moet blijven staan.
Dit gaat natuurlijk veel te ver en overschrijdt alle normen van fatsoen.
Waarom mag dit allemaal zo maar?
Waarom is aan dit ‘monument’ – blijkbaar – geen grens gesteld? De plek behoort tot de toeristische trekpleisters van de stad wegens ‘Broodpoortje’ en ‘Oranjepoortje’. En dat mag zo maar, zonder reden, maandenlang ontsiert worden door een dergelijk ‘monument’?
Culturele Hoofdstad 2018 geldt klaarblijkelijk uitdrukkelijk NIET voor de noord-oosthoek van de binnenstad.
DOE HIER IETS AAN.
Groetnisz,
Harry M. Drent
