Door Klaas Kasma
Foto: Liwwadders

Boekenpassage De Rode Loper, 13 juni
Word je nooit eens gek van die operamuziek de hele dag, vraagt mijn eerste koffiedrinker van deze dag. Niet echt, zeg ik, terwijl ik hem koffie geef. Ik krijg er vaak complimenten over. Wat zou je in een boekenwinkel zoals de onze anders moeen afspelen? Popmuziek vind ik niet passend, jazz is te druk aan het hoofd en op die klassieke zenders lullen ze teveel tussen de muziek door. Bovendien vind ik opera wel een beetje cachet geven. Maar ik hoor wel vaak hetzelfde, zegt de koffiedrinker. Alleen maar als je hier te lang blijft zitten. Dus als je ‘Casta Diva’ voor de tweede keer hoort, weet je hoe laat het is.
Een man die ik net de planken met poëzie heb gewezen komt met het boek ‘De 100 allermooiste gedichten van de Europese poëzie’ samengesteld door Ilja Leonard Pfeijffer en Gert Jan de Vries bij me om af te rekenen. In 2009 heeft dit duo al een canon van de Europese poëzie samengesteld en die omvatte 500 titels. Voor deze bundel hebben ze daar de 100 mooiste van uitgezocht. Als je deze hebt, zeg ik tegen de koper, dan heb je verder geen poëziebundel meer nodig. Mooier wordt het toch niet. Hij is het niet met me eens.
Ik heb niet veel tijd om er verder op in te gaan want de volgende klant staat bij de tafel met het boek ‘Zo word je honderd’ van de Japanse auteur Junko Takahashi. In Japan wonen de meeste 100-jarigen met veelal een hoge kwaliteit van leven. Tenminste volgens de auteur die een aantal van hen geportretteerd heeft. Een paar weken geleden heb ik het boek doorgebladerd, zeg ik tegen de man, maar je moet wel heel graag honderd willen worden als je zo leeft. Kom het me maar vertellen als het jou gelukt is. Dat duurt nog 40 jaar, zegt hij. Och dan ben ik hier nog wel, zeg ik. Volgens mij ben jij dan al 113, bemoeit de koffiedrinker zich met het gesprek. Ik heb net ‘Casta Diva’ voor de tweede keer gehoord, zeg ik. Ik ga al, antwoord hij.
Daarna keutelt de dag een beetje door met het verkopen van ansichtkaarten, schaakboekjes en thrillers, waaronder eentje van John Grisham die zo te zien nog nooit opengeslagen is. Iets dat in De Rode Loper niet vaak voorkomt. Dit boek is waarschijnlijk een verkeerd gekozen cadeautje geweest, zeg ik tegen de mevrouw die het boek koopt. Ik vind de boeken van Grisham erg spannend, zegt ze. Dat zijn ze ook mevrouw, zeg ik. De eerste zes boeken van hem heb ik ook gelezen. Op een gegeven moment ben ik zelfs gaan geloven dat Amerikaanse advocaten een soort heiligen zijn.
Ik heb dit boek met veel genoegen gelezen, zeg ik tegen een klant die het boek ‘Roemeense lente’ van Volkskrantmedewerker Olaf Tempelman koopt. Hij vertelt over de veranderingen in Roemenië na de val van het communisme in 1989. Niets bleef in Roemenië hetzelfde. De hoofdstad Boekarest veranderde van een treurige communistische stad in een knettergekke, kapitalistische metropool, schrijft hij in het boek. Maar niet alles is dan vooruitgang. Ook de Roemeense tradities en de boekenstalletjes raken uit het zicht. Er staat ook nog een opdracht in dit boek, zegt de koper. Ik weet het, ooit heb ik het boek gekocht toen Tempelman als spreker bij een bijeenkomst van het roemruchte ‘Happen met Liwwadders’ was en ik hem vroeg het te signeren. Maar dat heb ik de koper niet verteld.
Dit is een heel bijzonder boek, zegt een jongen die het boek ‘De aarde barst’ van Ottenhof wil kopen. Volgens de schrijver leefden er voor de zondvloed 200 miljard mensen op de aarde. Alleen omdat God bevolen had ‘gaat heen en vermenigvuldig u’. Behalve de paar dieren en mensen die Noach op de Ark mee kon nemen, zijn alle anderen plus alle planten door geologische processen verworden tot fossiele brandstoffen. Het is een soort van sprookjesboek, zeg ik. En sprookjes zijn niet waar. Maar omdat het een bijzonder boek is, maak ik het 2 euro duurder. De jongen kijkt wat sneu. Dit is ook een sprookje, stel ik hem gerust.
Het laatste boek dat ik vandaag verkoop is ‘De woede der gehele wereld’, een klassieker van Maarten ’t Hart. Ze raken een beetje op, die boeken van Maarten ’t Hart, denk ik als ik de winkel sluit. Ik stop nog het boek ‘Gerardje’ van Theodor Holman over het leven van Gerard Reve in mijn tas voor ik naar huis loop. Voor vanavond in bed.
Klaas Kasma, beginnend boekverkoper in boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat. Iedere dag geopend.

