Door Klaas Kasma
Boekenpassage De Rode Loper, 24 oktober
Ik had een paraplu mee moeten nemen, denk ik als ik zeiknat de Boekenpassage binnenloop. De stormachtige wind staat precies op de voordeur, het is koud en mijn humeur is zelfs onder het vriespunt. Voordat ik koffie kan gaan drinken, moet ik eerst elastiekjes om de boeken die open waaien trekken. En dan begint het grote wachten. De mensen die de Rode Loper binnen komen zijn vooral bezig met vluchten voor de regen en de wind. Ze hebben niks met boeken.
Maar dan zie ik een echtpaar in de doos rommelen waar opgerolde landkaarten en stedenkaarten in staan. En zowaar zit er eentje bij die ze willen kopen. De vrouw vraagt wat de kaart kost en als ik de prijs zeg, twijfelt ze. Ze kijkt haar man aan en die knikt ja. De koop mag doorgaan. Stomme trut, denk ik, als ze de pinpas aan haar man vraagt om mee te betalen. Hebben de Dolle Mina’s en andere vrouwenbewegingen daar nu voor gevochten? Dat jij toestemming van je man nodig hebt om een paar euro uit te geven? Als ze weg zijn maak ik me er nog steeds druk over. Daar heb ik ook alle tijd voor want de eerste uren gebeurt er helemaal niks in de Rode Loper.
Ik maak koffie voor mezelf en ga me verbazen over de inhoud van de bijlage van de Volkskrant. Wie wil dit lezen, vraag ik me af als ik het artikel lees over een man van 84 die verliefd wordt op een chatbot die hij Digitalia noemt en op een gegeven moment zelfs lustgevoelens voor haar krijgt. Waarschijnlijk alleen mensen die zich vervelen zoals deze beginnend boekverkoper, denk ik.
Gelukkig komen er daarna toch wat serieuze klanten binnen. Eerst verkoop ik een gedenkboek van de Christelijke Boeren- en Tuinders Bond. Het is niet mijn favoriete genre om te verkopen, maar ach, op een dag als deze moet ik niet te kritisch, zijn. Een mevrouw komt met het boek ‘Zadelpijn en ander damesleed’ van Liza van Sambeek, pseudoniem voor het duo Ciel Heintz en Liesbeth van Erp. Het boek beschrijft een fietsvakantie van een aantal vrouwen van rond de vijftig die wat meer van het leven hadden verwacht dan dat ze gekregen hebben. Ik moet even denken aan de vrouw van zonet. Ga je ook op fietsvakantie, vraag ik. Maar nee, ze heeft de film gezien.
Er komt een kennis binnen voor een kop koffie en hij koopt ook het boek ‘Leven en laten leven’ van Hendrik Groen. Het is voor mijn vriendin, legt hij uit als ik hem erop wijs dat dit voor zijn doen wel een hele rare aankoop is. Zal ik het dan even voor je inpakken, vraag ik. Maar dat hoeft niet. Dan ga je het zeker eerst zelf lezen, lach ik hem uit. Maar hij bezweert me dat hij dit soort boeken niet leest.
Volgens mij hebben ze nu allemaal sportschoenen aan zeg ik tegen een man. Die koopt het boek ‘Kening op sokken’ van Hylke Speerstra. Een bundel sterke verhalen over de Friese kaatslegendes die vroeger op sokken op het kaatsveld stonden. Niemand kaatst meer op sokken, zegt de man.
Ik vond dit een jankboek toen ik het lang geleden las, zeg ik tegen het meisje die het boek ‘Het ravijn’ van journalist Max Pam koopt. De schrijver vertelt over zijn herstel na een hersenbloeding. Ik was niet bang voor de dood, ik was bang om te blijven leven als wrak, schrijft hij in dit boek. Moest u er om huilen, vraagt het meisje. Nee dat niet, zeg ik. Maar ik vond het een boek vol zelfmedelijden. Een beetje zelfspot ernaast had ik wel mooi gevonden. Ondanks mijn opmerkingen koopt ze het boek toch.
Als ik de winkel ga sluiten vraagt een stel van een jaar of 18 of ze nog naar binnen mogen. Ze vragen waar de poëzie staat. Ik schenk mezelf een glas wijn in en wacht tot ze na twintig minuten 4 dichtbundels komen afrekenen. Helemaal blij met de dichtbundels en met elkaar lopen ze winkel uit.
Er zijn een paar dingen waar ik depressief van word, denk ik als ik de winkeldeur op slot draai: buitensporig jong geluk en dit kloterige herfstweer.
Klaas Kasma, beginnend boekverkoper in Boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat. Iedere dag geopend.
Kijk ook eens op onze mooie website: boekenpassage.nl
