Foto: Gemeente Leeuwarden
Lutz Jacobi (PvdA) in vrije val met wethouder Herwil Van Gelder (Groen Links)
Grom, grom, was haar argumentatie
Wethouder Van Gelder nu nog slechts zwaar aangeschoten wild
(Van onze redactie)
Woensdag 22 januari 2020 moet voor Lutz Jacobi, fractievoorzitter PvdA-Leeuwarden, uiterst frustrerend zijn verlopen. Veel mensen zouden er niet van kunnen slapen.
Eind 2018 al brak zij de staf over wethouder Van Gelder (PAL/Groen Links), die met krakkemikkige plannen voor de bezuinigingen en een nieuwe aanpak voor de WMO (wet Maatschappelijke Ondersteuning) kwam. Het moest anders. Jacobi uitte niet in de laatste plaats haar ongenoegen over de werkwijze van aanbestedingen. Dat wilde zij niet. De wethouder werd zwaar onder druk gezet – curatele is het beste woord – hij moest elke veertien dagen rapporteren.
Einde zomer vond er een bijeenkomst van de raad plaats waarin – met heel veel randvoorwaarden, vooral van de kant van de PvdA – de wethouder tot verdere voortgang werd gemaand. Wederom stond de wethouder onder curatele.
In de LC verzuchtte in die periode verslaggever Patrick van ’t Haar dat het er veel op leek dat niemand wist wat er nu eigenlijk was besloten. Zo was het maar net.
Nu een half jaar verder zitten we net een alliantie van Amaryllis en Inclusio waar iedereen uiterst ongelukkig over is. Ook de PvdA en D66 en Groen Links. Maar vreemd genoeg kan niemand het tegenhouden. Ontsnappen is zogenaamd niet meer mogelijk want dat heeft de wethouder voorkomen door de raad voor voldongen feiten te stellen. Het zou op zich al voldoende reden zijn om deze wethouder af te danken.
Er waren nog wel meer redenen, gisteravond. Visser van de VVD, en Niesink van de CU, brachten met overtuiging naar voren dat deze wethouder niet alleen te veel steken heeft laten vallen, maar ook herhaaldelijk heeft blijk gegeven van onvoldoende reflectief vermogen. Eigenlijk bedoelen ze gewoon dat deze man voor dit werk ongeschikt is.
Lutz Jacobi begon om zich heen te slaan en anderen van negatief optreden te betichten. Een onwaardige vertoning van de fractievoorzitter van de PvdA, die zichzelf eerder als de grafgraver van wethouder Van Gelder had gedragen.
In een onverwacht vervolg na de pauze – met de nodige verwarring als gevolg van de, het is steeds dezelfde ellende, ontoereikende regie van voorzitter Eline de Koning (PvdA), zij gaf ook als altijd veel te veel spreektijd aan de wethouder ten nadele van de raadsleden – met een verbaasde burgemeester Buma, die gelukkig ruimte gaf aan een eerste, tweede en derde ronde in één keer – kwam good old Gijs Jacobse (Gemeentebelangen) naar het katheder. Hij diende een motie van wantrouwen in tegen wethouder Van Gelder.
Jacobse herinnerde Jacobi aan haar eerdere standpunten. Had zij niet zelf al de wethouder voor de laatste keer gewaarschuwd, ergens eind 2018, met uitlopers naar 2019? Ja natuurlijk. Voor Jacobi erg vervelend. Maar ze ging door de knieën voor de coalitie. Jacobi gromde onverstaanbaar terug, als een poging tot antwoord op wat Jacobse haar voor de voeten wierp. Grom, grom, was haar argumentatie. Het moet voor Lutz een onaangename avond zijn geweest.
Na veel heen en weer werd de motie niet aangenomen. Dat lag ook niet in de verwachting. Maar de geclausuleerde en zeer gereserveerde toelichting van zowel CDA als D66, als coalitiepartijen, naast de spagaatbewegingen van de ongelukkig opererende Jacobi, voorspellen weinig goeds voor de zittende wethouder. Zwaar aangeschoten wild, veel meer valt er niet van te maken. Zelfs niet voor Groen Links. De aanroepingen van woordvoerder Molenaar om lef en moed maken in dit dossier geeft een zo langzamerhand nogal potsierlijke indruk. Heeft Molenaar al eens met oudgediende Willem Verf gesproken? Of is Molenaar horende doof?
