Ik sag ut al helemaal foor mij. Dy kilo’s beginne langsaam te smelten en op ut laatst smelte de figuren onder die kilo’s butter gewoan met. Och, here hitske: un útferkochte Harmonie. We as stane op ‘e natte stoelen te applaudisseren. Ik mag fansels hope dat we dit spektakel gewoan weer op un ordinair podium delsette met un paar knappe stoelen derfoor, krekt as froeger. Die grappemakerij in weilanden, slúzen, alternatieve krúdetúnen en afvalhopen hew ik nou wel sien. Dan het Oostvogel (hy was der gister oek) fan de Harmonie der oek noch wat an. Nou doet ie in mei de deur dicht om in oktober de kachel weer op te poken; een baan om jaloers op te wezen.
If fyn dat Bouke Oldenhof en Jos Thie snel an ‘e slag mutte, de potten fan CH 2018 beginne aastens te roken en dan mut je der bij weze. Thie mag wel weer us in sien archieven dúke, ik hew um ooit nog actief sien bij Werk In Uitvoering. Ja, dat klinkt as Vormingsteater! Asjeblieft.
Oek de nieuwe foorsitter Thijs Helfrich liep dur rond met kilo’s butter. Ut sijpelde al langs sien mondhoeken. Hij mag ut na ut flopte miljoenenproject Gameship nog es probere. Wie ik miste was Isabelle Diks, oanse wethouder die ut su mooi allemaal regelt het, maar je kenne oek nyt overal tegelyk weze nou? Hein de Haan was der oek nyt, en dat wylst der gratis bier was.
