Door Andries Veldman
Foto: Omslag 'Een aap klimt uit een boom'
Wie in de jury gaat zitten om de prijsvraag te beoordelen die uitgeschreven is voor Zalen Schaaf is een grote sukkel. Als ze mij zouden vragen zou ik zeggen: zoek het allemaal even lekker zelf uit. Het college van burgemeester en wethouders is een andere mening toegedaan en schrijft een ‘prijsvraag’ uit. Ik zet prijsvraag tussen aanhalingstekens want ik lees nergens wat er te winnen valt. Bij de Postcodeloterij doet men dat anders.
In Leeuwarden is er met deze prijsvraag over de toekomst van Zalen Schaaf helemaal niks te winnen, voor niemand. Er zijn, als ik de recente geschiedenis laat passeren, alleen maar verliezers. In de laatste jaren is er van overheidswege naar Zalen Schaaf weinig omgekeken. Waar particulieren worden gemaand hun panden te onderhouden, voldeed eigenaar gemeente Leeuwarden bij lange na niet aan deze regel. Een lik verf over de gevel, dat was het wel. Ook inhoudelijk keerde de gemeente Leeuwarden de rug toe naar dit historische gebouw. Dat een particulier leven in de brouwerij bracht, heeft hem vermoedelijk geen complimenten opgeleverd. Want hij zat niet in de juiste scene. Het college danst het liefst de horlepiep met anti-kraak organisatie Carex.
En dan nu een prijsvraag. De leden van dit college zouden zich moeten schamen. Ze voelen zich niet bij machte om zelf een keuze te maken, dat doen ze liever na een ‘richtinggevend advies’ op basis van de uitslag van een prijsvraag. Onder het mom van ‘de burgers bij een beslissing betrekken’ mogen wij nu met plannen komen. Die plannen liggen er al. Al jaren. Die plannen zijn gemaakt door een enthousiaste groep die ze ook nog eens uitvoert. Wat wil je nog meer?
De beoordelingscommissie is gebonden aan enkele criteria, een ervan is dat de plannen die er liggen niet kunnen worden uitgevoerd. Wie in die beoordelingscommissie gaat zitten, is inderdaad een grote sukkel.
