Foto: Liwwadders
Boekenpassage De Rode Loper, 9 november
Ik bereid me voor op een hectische dag als ik naar de Boekenpassage loop. De kunstenaars die hun werk exposeren in de Kunstkorridor, onderdeel van de Rode Loper, hebben vandaag hun feestje. En inderdaad, nog maar net heb ik de winkel open of de eersten stappen al binnen. Heel gezellig natuurlijk, maar ze hebben een hoop aandacht nodig. Heb je koffie, ligt hier ook ergens een hamer, zijn er punaises, plakband of spijkertjes, ik moet nog wat ophangen, is er ook een trapje, wil jij die dan even vasthouden anders durf ik er niet op, kortom rustig koffiedrinken met een roomboterkoek is lastig.
Eén van de kunstenaars schuift me een boek toe dat hij graag wil kopen. ‘Die dunkle Nacht der Seele’ van de therapeut Olaf Koob. Een boek vol methodes om depressies te genezen. Wil je er over praten, vraag ik. Misschien helpt het. Maar het boek is niet voor hem zelf. Misschien is het ook wel een beetje raar als je dit boek aan iemand cadeau doet, merk ik op. Maar dat ziet hij toch anders.
Hierdoor wordt het er niet vrolijker op, zeg ik tegen mijn volgende klant. Die koopt het boek ‘De dood betaalt dividend’. Het boek, uitgegeven in 1947 is geschreven door A. Fenner Brockway en Frederic Mullaly. En handelt over de handelaren des doods, de malafide politici en de op rendement jagende bankiers in WO I en de aanloop naar WO II. In wezen is er niets veranderd, zeg de koper. Bankiers en wapenfabrikanten proberen ons weer die kant uit te krijgen. Ik doe niet mee, zeg ik en laat hem mijn speldje van het gebroken geweertje zien dat op de revers van mijn jasje zit. Was het maar zo gemakkelijk, zegt hij.
Ik zet hier en daar nog wat koffie neer voor de kunstenaars en heb dan een praatje met een man die een boek over de schrijver en journalist Joop Waasdorp koopt. Dat was wel een bijzondere man, zeg ik. Volgens mij is hij ook nog een poosje clochard geweest in Parijs. Hij heeft vroeger ook voor het blad Gandalf geschreven, zegt de man. Daar heb ik ergens nog een exemplaar van liggen, zeg ik. Maar hoe ik ook zoek, ik kan het niet vinden. Het zal wel weer tevoorschijn komen als de kunstenaars weg zijn.
Ben je een weekendje hier, vraag ik een mevrouw. Maar nee, gewoon een middagje met de trein uit Heerenveen. Ik dacht dat je uit Groningen kwam, zeg ik. Ze wil namelijk het boek ‘Wonderlieke raaize van meneer Prikkebain’ kopen. Een vertaling uit 1962 van het oudste Nederlandse stripverhaal ‘Reizen en avonturen van Meester Prikkebeen’. En dat was dan weer een vertaling van het Franse stripverhaal ‘Histoire de Monsieur Cryptogame’uit 1845. Maar heb je Groninger roots, vraag ik de mevrouw. Nee, die heeft ze ook niet, Hou je van streektalen dan, vraag ik. Nee ook niet. Maar waarom koop je dan dit boek in hemelsnaam? Ik vind de omslag zo leuk, zegt ze. Gelukkig, zeg ik, je hebt mijn nieuwsgierigheid bevredigd.
De kunstenaars hebben het druk met mensen die hun werk komen bekijken zodat ik tijd heb om even wat te lezen. Maar ineens staat een mevrouw voor me met het boekje ‘Yoga voor ouderen’. Mevrouw dit heeft u toch niet nodig, zeg ik. Hier bent u veel te jong voor. Ze lacht wat en we zijn het er beide over eens dat de ‘halve duif’ vaak een ontzettend ongemakkelijke yogahouding is.
Dat je deze nog niet gelezen hebt, zeg ik tegen een man die het boek ‘Congo’ van Redmond O’ Hanlon koopt. Dit is verplichte lectuur als je van reizen houdt. Alle andere boeken heb ik in mijn kast staan, stelt hij mij gerust.
Ondertussen zijn de kunstenaars bij me aan tafel gaan zitten en aan het bier en de wijn gegaan. Het was een vermoeiende dag voor jullie zeker, vraag ik. Ze beamen dat en er worden nog wat flesjes opengemaakt. Morgen nog zo’n dag en dan heb ik de Boekenpassage weer voor me alleen, denk ik.
Klaas Kasma, beginnend boekverkoper in boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat. Iedere dag geopend.
