Foto: Liwwadders
Boekenpassage De Rode Loper, 14 maart
Mogen we er al in, vraagt een middelbaar stel als ik de boel aan het buitenzetten ben. Even wachten, zeg ik, dan rol ik even de rode loper voor u uit. Ik weet namelijk uit ervaring dat ik daarna bijna niet meer de kans krijg om het ding naar buiten het trottoir op te scheuren omdat er altijd wel iemand bovenop staat. En inderdaad, het stel blijft wel 10 minuten bij de eerste tafel staan op het stuk loper dat binnen ligt. Als ik ook de andere ingang heb geopend nestel ik me met een voorjaarsgevoel in mijn stoel. De Boekenpassage is weer een echte passage.
Ik zit een boekje over de zeewering van Wieringen door te kijken als ik ineens kirrende geluidjes hoor. Het stel staat naast me aan de tafel en mevrouw kan bijna niet uit haar woorden komen om mij te vertellen wat een fantastische plek de Boekenpassage is. Het doet haar denken aan Parijs en New York. Ze vindt Callas die net ‘Casta Diva’ uit de speakers laat klinken het einde en ze heeft een heel mooi boek met foto’s van de film ‘Valentino’ over de danser Rudolf Nureyev gevonden wat ze wil kopen. En het boek van de kunstenaar Pier Pander wil ze ook hebben. En wat een geweldig idee om zo’n passage om te toveren tot een boekenwalhalla. Ik blijf maar knikken bij al haar complimenten. Als iedereen vandaag zo overdreven enthousiast doet ga ik over een uurtje dicht, denk ik. Daar heb ik geen zin in.
Je loopt achter, zeg ik tegen een man. Hij koopt het boek ‘Oorlog in de Golf’ een uitgave van de Dagbladunie. Ik kan niet ontdekken wie het geschreven heeft. De man reageert niet echt. Het geeft niet hoor, zeg ik een beetje troostend. Mensen die boeken kopen in een tweedehandsboekenwinkel lopen per definitie gedeeltelijk achter. Als hij betaald heeft denk ik dat ik met deze opmerking er wel weer een vriend bij heb gekregen.
De kans is groot dat wij elkaar al eens ontmoet hebben zegt een man die me vertelt dat hij uit Amsterdam komt. Hij koopt een dik boek over de ‘Jaren 50’. Ik heb hem verteld dat ik ook een poosje in Amsterdam heb gewoond. Hij wil weten waar en als ik hem dat vertel blijkt hij in dezelfde tijd ook in deze straat gewoond te hebben. Ik herken je niet, zeg ik. Een kwartier later is hij weer terug om te vragen op welk huisnummer ik gewoond heb. Als ik zeg dat ik dat na 45 jaar niet meer weet, gelooft hij me maar nauwelijks.
Een meisje koopt het boek ‘Het jaar van de kreeft’ van Hugo Claus. Heb je wel eens eerder iets van deze schrijver gelezen, vraag ik. Dat blijkt niet het geval. Ik ben ooit eens in zijn ‘Verdriet van België’ begonnen zeg ik. Maar dat heb ik na 100 bladzijden weggelegd. Maar je hebt geluk, volgens sommigen is Het jaar van de kreeft het enige leesbare boek dat Hugo Claus geschreven heeft. Even lijkt het alsof ze het boek terug wil leggen. Ik ga het proberen, zegt ze.
De titel doet wat anders vermoeden zeg ik tegen twee dames. Eentje koopt het boekje ‘Grow your own drugs’. Oh, maar dit boek gaar over het zelf verbouwen van geneeskrachtige kruiden, zegt ze. Natuurlijk, zeg ik. Vorige week heb ik nog een boekje verkocht over het verbouwen van geneeskrachtige cannabis. Maar dit boek is natuurlijk veel uitgebreider. De dames kijken me wat argwanend aan. Weet je wel dat bijvoorbeeld een paardenbloem heel goed is tegen te hoge bloeddruk? Als jullie paardenbloemen gaan verbouwen wordt het vast een heel leuk tuintje, stel ik ze op hun gemak.
Misschien had ik vroeger op mijn volkstuin in Snakkerburen ook paardenbloemen moeten verbouwen, denk ik als ik aan het eind van de middag naar huis loop. Maar die kwamen er altijd vanzelf wel. En volop tot grote ergernis van mijn medevolkstuinders.
Klaas Kasma, beginnend boekverkoper in boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat. Iedere dag geopend.
Let op: dit weekend Art Fair
